Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τυμβωρύχοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τυμβωρύχοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Το πρώτο βίντεο από την ανασκαφή στην Αμφίπολη



Βίντεο από την ανασκαφή στην Αμφίπολη έδωσε την Τρίτη στη δημοσιότητα το υπουργείο Πολιτισμού. Πρόκειται για υλικό αμοντάριστο, με φυσικούς ήχους, αφαιρώντας τις πολλές ώρες της ενδιάμεσης ανασκαφικής διαδικασίας. Δεν υπάρχει πέρασμα για τέταρτο θάλαμο, υστερότερη σε σχέση με το μνημείο η κατασκευή των τοίχων σφράγισης. Βρέθηκαν νέα τμήματα των Σφιγγών.

Επίσης, το υπουργείο Πολιτισμού δημοσιοποιεί σήμερα τρεις φωτογραφίες και δύο σχέδια από τα φτερά των Σφιγγών επισημαίνοντας πως τα ευρεθέντα τμήματα επιτρέπουν την πλήρη αποκατάστασή τους.

Το σχετικό σχέδιο έχει εκπονηθεί από τον αρχιτέκτονα του υπουργείου Πολιτισμού Μ.Λεφαντζή και παρουσιάζεται για πρώτη φορά. Στην προγραμματισμένη ενημέρωση σήμερα, Τρίτη, οι αρχαιολόγοι αποσαφήνισαν πως δεν φαίνεται να υπάρχει πέρασμα για τέταρτο θάλαμο. Η λαθεμένη εντύπωση είχε δοθεί, καθώς στο συγκεκριμένο σημείο έχει αφαιρεθεί μαρμάρινος ορθοστάτης.

Βέβαια, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο το ευτελές δάπεδο στον τρίτο θάλαμο να αποτελεί έναν οριζόντιο τοίχο σφράγισης. Πρόσθεσε ότι το ενδεχόμενο αυτό είναι μια υπόθεση εργασίας που δεν μπορεί να αποκλειστεί ούτε να επιβεβαιωθεί με τα σημερινά δεδομένα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, κατά τη συνέχιση των εργασιών στον τρίτο θάλαμο, κάτω από τους πωρόλιθους του δαπέδου βρέθηκαν τμήματα από τα φτερά των Σφιγγών, ένα μέρος από τον λαιμό της δεύτερης Σφίγγας -ίδιας ποιότητας μαρμάρου και εφάμιλλης γλυπτικής αξίας- καθώς και τμήματα από το μοναδικό ψηφιδωτό με την εικόνα της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, που καλύπτει το δάπεδο του δεύτερου θαλάμου-τρίτου χώρου, πίσω από τις Καρυάτιδες. Η διεπιστημονική ανασκαφική ομάδα δίνει σήμερα και μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα αν η κατάχωση των χώρων με άμμο και οι τοίχοι σφράγισης έγιναν στον ίδιο χρόνο με την κατασκευή του ταφικού συγκροτήματος. Από τα ώς τώρα στοιχεία η απάντηση που έχουν οι επιστήμονες είναι ότι πρώτα κατασκευάστηκε το ταφικό μνημείο και στην συνέχεια ακολούθησε η κατάχωση και οι τοίχοι σφράγισης.

Ισχυρές ενδείξεις τυμβωρυχίας

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, η Λίνα Μενδώνη σημείωσε ότι ο τάφος έχει δεχθεί σαφέστατα ανθρώπινη παρέμβαση κι ότι υπάρχουν ισχυρότατες ενδείξεις δράσης τυμβωρύχων.

Σχετικά με τον ένοικο του τάφου επανέλαβε πως το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί ώς την ολοκλήρωση της ανασκαφής, «και πολύ πιθανόν πριν να ολοκληρωθεί και η μελέτη του μνημείου, η οποία μπορεί να κρατήσει κάποια χρόνια». Όμως, πρόσθεσε, τα ώς τώρα ευρήματα έχουν ήδη ικανοποιήσει τις προσδοκίες εξαιτίας της μοναδικότητάς τους. «Είναι ένα μοναδικό εύρημα για την επιστήμη της Ιστορίας και της Αρχαιολογίας, το οποίο θα απασχολήσει για πολλά χρόνια τους ειδικούς επιστήμονες» ανέφερε.

Είπε, ακόμη, πως το 2013, όταν αποκαλύφθηκε το μαρμάρινο μέρος του περιβόλου, φωτογραφίες του οποίου έδωσε στη δημοσιότητα η ανασκαφέας, εντοπίστηκαν τεκτονικά σύμβολα, δηλαδή σημάδια των μαστόρων της εποχής. «Πρόκειται για μεμονωμένα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, τα οποία συνηγορούν στη χρονολόγηση του μνημείου» είπε.

Πηγή: in.gr
Δημοσίευση: 28/10/2014.

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Κώστας Τσόκλης: Στην Αμφίπολη διαπράττεται τυμβωρυχία


«Κάποτε, κάπως, θα τιμωρηθούμε γι' αυτό, αν δεν τιμωρούμεθα ήδη»

Την αντίθεσή του στην προσπάθεια να ανοιχτεί ο αρχαίος τάφος στην Αμφίπολη εκφράζει ο Κώστας Τσόκλης, σε μήνυμά του προς τη Ρέα Βιτάλη στο Protagon.

Ο διεθνούς φήμης εικαστικός υποστηρίζει ότι «διαπράττεται επίσημη τυμβωρυχία», την οποία «το κράτος ενισχύει», ενώ «ένας ολόκληρος κόσμος αγωνιά για τα αποτελέσματά της, αντί να την καταδικάζει».

«Κάποτε, κάπως, θα τιμωρηθούμε γι' αυτό, αν δεν τιμωρούμεθα ήδη. Οι Θεοί των Ελλήνων, μην ξεχνάς, ήταν εκδικητικοί» καταλήγει.

Ολόκληρο το μήνυμά του έχει ως εξής:

Ο βεβηλών αυτό θανάτω, θανατωθήσεται

«Αγαπητή μου Ρέα,

"Παρακολουθώ αυτές τις μέρες με δέος, φόβο και αγανάκτηση την επίσημη τυμβωρυχία που διαπράττεται στην Αμφίπολη. Και απορώ πώς ένας λαός ολόκληρος (θεοσεβούμενος κατά τα άλλα) την επιτρέπει, πώς ένα κράτος την ενισχύει, πώς ένας ολόκληρος κόσμος, παρά τα φοβερά προβλήματα που αντιμετωπίζει, παρακολουθεί αυτή την ανίερη πράξη και αγωνιά μάλιστα για τα αποτελέσματά της, αντί να την καταδικάζει, να την τιμωρεί.

Έχω δει βέβαια και όλα αυτά τα αμερικάνικα φιλμ όπου ναοί καταρρέουν, φίδια, σκαραβαίοι και κατάρες αιώνιες πέφτουν πάνω στους τυμβωρύχους, και ομολογώ πως μ' έχουν επηρεάσει. Αστειεύομαι! Δεν υπάρχει λοιπόν πια κανένας σεβασμός για τους υποτιθέμενους προγόνους μας;

Καλά, εκμεταλλευόμαστε τα έργα της ζωής τους, αλλά και τον θάνατό τους! Γιατί, άλλο είναι να ξεμπαζώνεις και να συντηρείς αρχαίους ναούς, και έργα τέχνης του παρελθόντος, που ήταν φτιαγμένα για να κατοικηθούν και να ιδωθούν από ζωντανούς, άλλο να ανασύρεις ναυάγια με αρχαίους θησαυρούς, να τους συντηρείς και να τους εκθέτεις στα Μουσεία, και άλλο να παραβιάζεις ιερούς, πεντασφράγιστους τάφους. Χώρους του Άδη, του Σκότους, φτιαγμένους (αφελώς ίσως) με πρόθεση και με τρόπο τέτοιο, ώστε να μην βρεθούν και προπάντων, να μην ανοιχτούν ποτέ.

Σε τι θα μας βοηθήσει αλήθεια η αποκάλυψη κάποιων ακόμα θαυμαστών έργων τέχνης, που ήταν καμωμένα όμως, για έναν άλλο, απαγορευμένο για τους ζωντανούς, κόσμο; Και γιατί να μετατρέψουμε έναν ακόμα ιερό χώρο, σε τόπο εμπορίου; (Πού είσαι Χριστέ μου με το φραγγέλιο!).

Συγχώρεσέ με Ανδρόνικε, συγχώρεσέ με φίλε μου Σακελλαράκη, αλλά αν ο όποιος ενταφιασμένος ή αυτοί που τον ενταφίασαν, επιθυμούσαν να είναι ο τάφος του επισκέψιμος, δεν θα περίμεναν εσάς. Θα είχαν βρει ασφαλώς τον τρόπο να διευκολύνουν τον επισκέπτη, με τοξάκια, επιγραφές και πολυτελείς εισόδους. Και ασφαλώς δεν θα έκλειναν τον τάφο ερμητικά, ούτε θα τον σκέπαζαν με έναν ολόκληρο χωμάτινο λόφο.

Άλλο 'αρχαιολογία', Ρέα μου, και άλλο 'τυμβωρυχία'. Κάποτε, κάπως, θα τιμωρηθούμε γι' αυτό, αν δεν τιμωρούμεθα ήδη. Οι Θεοί των Ελλήνων, μην ξεχνάς, ήταν εκδικητικοί". Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ
Δημοσίσευση: 2/10/2014.

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

Στα άδυτα του αρχαίου τάφου

Στην Αμφίπολη το μυστήριο με τον αρχαίο τάφο περιπλέκεται, καθώς οι αρχαιολόγοι, που σήμερα κατάφεραν να μπουν στον τρίτο θάλαμο πίσω από τις καρυάτιδες, διέκριναν ακόμα έναν τοίχο.



Πηγή: MEGA GEGONOTA [youtube]
Δημοσίευση: 12/09/2014.

Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2014

Λ.Mενδώνη: Δεν έχει συληθεί η Αμφίπολη

Η Γ.Γ. του υπουργείου Πολιτισμού μιλάει για την Αμφίπολη. Εκτιμά ότι ο τάφος είναι δύσκολο να έχει συληθεί καθώς ο δημιουργός του μνημείου πήρε όλες τις προφυλάξεις


Η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού... από action24_tv

Σε συνέντευξη που παραχώρησε η Γ.Γ του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη στον τηλεοπτικό σταθμό Action24 δήλωσε ότι με τις παρούσες ενδείξεις το ταφικό μνημείο στην Αμφίπολη δεν φαίνεται να έχει συληθεί. Καθώς όποιος κατασκεύασε τον τάφο πήρε όλες τις προφυλάξεις ώστε να διασφαλίσει ότι ο τάφος δεν θα συληθεί. Η σφραγισμένες είσοδοι μπροστά από τις Σφίγγες και τις Καρυάτιδες έγιναν από τους κατασκευαστές. Ο κατασκευαστής του ταφικού μνημείου ασφάλισε τις εισόδους. Αυτή είναι η επιστημονική άποψη των αρχαιολόγων, του πολιτικού μηχανικού, του αρχιτέκτονα και του γεωστατικού γεωλόγου που συμμετέχουν στην ανασκαφή, καταλήγει η κυρία Μενδώνη.

Πηγή: thetoc.gr
Δημοσίευση: 09/09/2014.

Αμφίπολη: Ο τάφος ανήκει σε άνδρα από την αυλή του Μ. Αλεξάνδρου


Ο Πάνος Βαλαβάνης, καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο TheTOC.gr. Ο τάφος είναι συλημένος. Πιθανόν ο «ένοικος» του τάφου να είναι άνδρας από τη μακεδονική αυλή.

Μιλώντας πάντα για «ενδείξεις» και τονίζοντας ότι, η διαδικασία απαιτεί χρόνο και υπομονή «γιατί και η ομάδα που εργάζεται στον Τύμβο έχει έργο σοβαρό και πρέπει να είναι ήρεμη», ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πάνος Βαλαβάνης μιλά στο TheTOC.gr για την ανασκαφή στον Τύμβο Καστά της Αμφίπολης.

Ο Πάνος Βαλαβάνης θεωρεί ότι, ο τάφος είναι συλημένος, εξηγώντας ότι, ακόμη και εάν αυτό επιβεβαιωθεί, δίνει και θα δώσει πολύτιμα στοιχεία στους αρχαιολόγους και επαναλαμβάνει ότι τα χαρακτηριστικά του Τύμβου Καστά τον καθιστούν μοναδικό μεταξύ των περίπου 100 μακεδονικών τάφων που έχουν ανασκαφεί.

Επίσης, παρότι «δεν είναι εύκολη η χρονολόγηση εξ αποστάσεως» όπως λέει, αναφέρεται στις ενδείξεις που μιλούν για τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα, πιθανολογεί ότι, ο «ένοικος» του τάφου είναι άνδρας –εφόσον το επιτάφιο σήμα είναι ο Λέων- και επισημαίνει ότι «είναι λάθος να συγκρίνουμε τις Καρυάτιδες της Αμφίπολης με τις Καρυάτιδες του Ερεχθείου», επειδή «είναι λάθος να συγκρίνουμε έργα επαρχιακών εργαστηρίων -όπως είναι τα εργαστήρια της Μακεδονίας- με τα αττικά εργαστήρια».

Συλημένος ο τάφος, αλλά

«Η καταστροφή του προσώπου της μιας καρυάτιδας, όπως και οι οπές στους τοίχους προφύλαξης των εισόδων δείχνουν ανθρώπινες επεμβάσεις. Το αν και τί πήραν, ή δεν πήραν, είναι άλλο θέμα. Γιατί και οι συλήσεις, ξέρετε, κλιμακώνονται. O στόχος των τυμβωρύχων είναι τα πολύτιμα αντικείμενα -χρυσά, ασημένια κλπ- ωστόσο, είναι πολύ πιθανό να έχουν αφήσει άλλα. Αντικείμενα αδιάφορα για εκείνους, ευρήματα πολύ σημαντικά για τους αρχαιολόγους. Το να είναι συλημένος ο τάφος δεν σημαίνει ότι δεν θα βρούμε τίποτα».

Χρονολόγηση –ενδείξεις για τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα

«Δεν είναι εύκολη η χρονολόγηση εξ αποστάσεως. Οι ανασκαφείς έχουν τον πρώτο λόγο. Οι ανασκαφείς «διαβάζουν» τα χώματα. Η σωστή χρονολόγηση δεν προκύπτει μόνο από τα ευρήματα, είτε αυτά είναι αρχιτεκτονικά, είτε γλυπτική, είτε ζωγραφική, η χρονολόγηση προκύπτει και από τη σχέση όλων αυτών με τα χώματα τα οποία τα περιβάλλουν. Συνεπώς, οι ανασκαφείς θα δώσουν τη χρονολόγηση, με βάση και τη στρωματογραφία.

Από την άλλη, οι ενδείξεις μας οδηγούν στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Δείτε τις Καρυάτιδες. Μορφές αρχαϊστικές, αρχαϊστικά γλυπτά που παραπέμπουν στα τέλη του 4ου αι. π.Χ. Όπως επίσης και το Λιοντάρι. Το οποίο Λιοντάρι, είχε χρονολογηθεί -προτού συσχετιστεί με τον τάφο- από στιλιστικά κριτήρια, στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα. Άρα νομίζω ότι, όλες οι ενδείξεις οδηγούν εκεί».

Οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης: Έργα επαρχιακού εργαστηρίου

«Είναι λάθος να συγκρίνουμε τις Καρυάτιδες της Αμφίπολης με τις Καρυάτιδες του Ερεχθείου. Η σύγκριση ισχύει μόνο ως προς την αφετηρία του θέματος. Τεχνοτροπικά, οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης είναι σαφώς νεότερες.

Επίσης, είναι λάθος να συγκρίνουμε έργα επαρχιακών εργαστηρίων -όπως είναι τα εργαστήρια της Μακεδονίας- με τα αττικά εργαστήρια. Και μάλιστα, με τα αττικά εργαστήρια του 5ου. π.Χ. αιώνα –τα κορυφαία.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία «χονδρική» δουλειά. Οι επιφάνειες των γλυπτών καλύπτονταν με χρώμα. Επίσης, τα γλυπτά αυτά δεν ήταν ορατά και ο γλύπτης μπορούσε, κατά το κοινώς λεγόμενο, να τα «ξεπετάξει». Το βασικό είναι ότι, πρόκειται για ένα επαρχιακό εργαστήριο, άρα όχι για μεγάλους καλλιτέχνες, οι οποίοι και απέδωσαν με τον τρόπο που απέδωσαν τις μορφές των Καρυάτιδων».

Ο λόφος με τα κρυμμένα μυστικά

«Αυτά που έχουν μέχρι σήμερα αποκαλυφθεί, ο τεράστιος περίβολος και το μέγεθος του Τύμβου, ο γλυπτός διάκοσμος και το λιοντάρι επάνω, ως επιτάφιο σήμα, οι δύο Σφίγγες και οι Καρυάτιδες, είναι στοιχεία που δεν έχουμε συναντήσει σε άλλους μακεδονικούς τάφους της εποχής ή πρωιμότερους. Συνεπώς, τα στοιχεία αυτά και μόνο είναι τόσο ιδιαίτερα ώστε διακρίνουν το μνημείο σε σχέση με όλα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα. Γνωρίζουμε περί τους εκατό μακεδονικούς τάφους, κανένας δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο μνημείο, το οποίο σαφώς συσχετίζεται με μία σπουδαία προσωπικότητα…»

Πρόσωπο από το περιβάλλον του Μεγάλου Αλεξάνδρου

«… Τα συμπεράσματα θα εξαχθούν από τα στοιχεία που θα βρούμε στο εσωτερικό -γιατί επιγραφή αποκλείεται να υπάρχει- όπως για παράδειγμα, από τις τοιχογραφίες. Εάν υπάρχουν, αποτελούν στοιχείο σημαντικό (οι τοιχογραφίες συσχετίζονται συνήθως, είτε με τη δραστηριότητα του νεκρού –εννοώ, πολεμική δράση ή κάτι ανάλογο- είτε με συνήθειες της μακεδονικής ελίτ, συμπόσια κλπ).

Είναι σαφές ότι, πρόκειται για προσωπικότητα από τη μακεδονική αυλή, από το περιβάλλον του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Προς τα εκεί δείχνουν τα δεδομένα…»

Μία αρκετά ασφαλής εικασία

«Στις Αιγές, στο βασιλικό νεκροταφείο των Μακεδόνων, έχουμε έναν πολύ μεγάλο αριθμό βασιλικών τάφων. Όμως, στην Αμφίπολη δεν είναι θαμμένοι πολλοί. Άρα, είναι περιορισμένος ο αριθμός των «υποψηφίων»… Κι αυτό είναι μια αρκετά ασφαλής εικασία. Μέχρι εδώ μπορούμε να φτάσουμε.

Η διαδικασία απαιτεί χρόνο. Να προχωρήσει η ανασκαφική εργασία, να μελετηθούν τα ευρήματα, να συζητηθούν από την επιστημονική κοινότητα στα συνέδρια. Είναι ένα μνημείο που θα προκαλέσει μεγάλη συζήτηση και εννοώ, στην παγκόσμια αρχαιολογική κοινότητα. Όπως έγινε και με τον τάφο του Φιλίππου. Αφού ολοκληρωθεί η ανασκαφή –γιατί και η ομάδα που εργάζεται στον Τύμβο έχει έργο σοβαρό και πρέπει να είναι ήρεμη - θα οδηγηθούμε σιγά σιγά σε περισσότερο ασφαλείς εικασίες σε σχέση με την ταυτότητα του νεκρού…»

Κάσσανδρος, Νέαρχος, Ρωξάνη…;

«Η ''ζυγαριά'' γέρνει προς την πιθανότητα του άνδρα εξαιτίας της ύπαρξης του Λέοντος, που ήταν σύμβολο ανδρείας, σύμβολο ανδρικής προσωπικότητας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι, αποκλείεται η πιθανότητα να έχει ταφεί γυναίκα, να είναι τάφος ενός ή πολλών. Τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά…»

Η αυταπάτη της αθανασίας

«Ο τύμβος ήταν αρχικά λόφος φυσικός. Οι παλαιότερες, οι αρχαιότερες ταφές που είχε βρει ο Δημήτρης Λαζαρίδης ήταν στο φυσικό μέρος του λόφου. Στη συνέχεια ο τύμβος επεκτάθηκε, τεχνητά, για να ''υποδεχθεί'' τον νέο νεκρό και ορίστηκε, προσδιορίστηκε από τον περίβολο.

Οι τάφοι αυτοί είναι σε έναν πολύ σημαντικό αρχαίο δρόμο, σημείο ιδανικό για την ανέγερση ενός τηλεφανούς μνήματος, ενός δηλαδή τάφου που να φαίνεται από μακριά, να τον βλέπουν οι διαβάτες και να λένε, εδώ είναι θαμμένος ένας σπουδαίος άνθρωπος, ο τάδε… Αυτόν τον σκοπό είχε να υπηρετήσει, όπως και άλλα, ανάλογου τύπου μνημεία. Την αυταπάτη της αθανασίας…»

Πηγή: TheToc.gr Δημοσίευση: 09/09/2014.

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2014

Αμφίπολη: Διΐστανται οι απόψεις για το αν έχει συληθεί ο τάφος

Στην Αμφίπολη μεγαλώνει μέρα με την ημέρα η αγωνία, για το εαν ο αρχαίος τάφος έχει συληθεί, καθώς χθες η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έχει παραμείνει ανέγγιχτο το εσωτερικό του μνημείου.



Πηγή:MEGA ΓΕΓΟΝΟΤΑ [youtube]
Δημοσίευση: 01/09/2014.

Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

Ευδόκιμος Κοχλιαρίδης: «Αλλιώς τα είπα...κι αλλιώς τα έγραψαν...»


Σήμερα το πρωί ο αρχαιοκάπηλος Ευδόκιμος Κοχλιαρίδης,κάτοικος της Αμφίπολης μίλησε στο ΔΙΚΤΥΟ Τηλεόραση,διαψεύδοντας τα όσα γράφτηκαν περί καθοδήγησης στην ανασκαφή του Τύμβου Καστά από τον ίδιο. Ο αρχαιοκάπηλος Ευδόκιμος φάνηκε ενοχλημένος από τα όσα γράφτηκαν, καθώς όπως λέει και ο ίδιος: «Αλλιώς τα είπα κι αλλιώς τα έγραψαν. Δεν ανεφέρθηκα σε κανέναν προσωπικά.»

Συγκεκριμένα, ο 82χρονος αρχαιοκάπηλος Ευδόκιμος δήλωσε: «δεν έδειξα εγώ την πύλη του Τύμβου στον Αρχιφύλακα της ανασκαφής Αλέξανδρο Κοχλιαρίδη». Στη συνέχεια τόνισε πως έχει πολύ καλές σχέσεις ο ίδιος με τον Αρχιφύλακα. Όπως προσθέτει ο ηλικιωμένος, «εδώ στο χωριό όλοι γνωριζόμαστε,είμαστε ενωμένοι» και συμπληρώνει «όλος ο κόσμος εδώ γνωρίζει πόσο άψογη συμπεριφορά έχει ο Αρχιφύλακας Αλέξανδρος Κοχλιαρίδης του Θεοχάρη. Δε ξεχωρίζει κανέναν.»

Αρχιφύλακας Αρχαιολογικού χώρου Αμφίπολης Αλέξανδρος Κοχλιαρίδης του Θεοχάρη.
Πηγή: Amphipoli news
Δημοσίευση: 31/08/2014.

Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

Οι αρχαιοκάπηλοι και το πέρασμά τους από την Αμφίπολη



Ένας 82χρονος κάτοικος της περιοχής περιγράφει πώς έφταναν εκεί πάντα, πρώτα οι αρχαικάπηλοι και μετά οι αρχαιολόγοι...

Όλοι οι Έλληνες αλλά και όλος ο πλανήτης περιμένει με αγωνία να δει τι θα "βγει" από τις ανασκαφές στον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη.

Την ίδια ώρα, ένας 82χρονος κάτοικος της περιοχής μιλά για τη δράση των αρχαικάπηλων σε αυτήν. Ανθρωποι που δεν δούλεψαν ποτέ.

«Υπήρχαν άνθρωποι στην Αμφίπολη που δεν δούλεψαν ποτέ, μάζευαν μπίλιες και έβρισκαν και τα νομίσματα. Τα νομίσματα τα έβρισκες περπατώντας. Εμείς ήμασταν αγρότες, αυτοί όλη μέρα έψαχναν και όλη τη νύχτα έσκαβαν» αναφέρουν στο ΑΠΕ -ΜΠΕ κάτοικοι της περιοχής και συνεχίζουν: «Οταν ξεκίνησαν να ανοίγουν τους τάφους, ερχόταν κόσμος από όλες τις περιοχές, είχαν διασυνδέσεις παντού. Τους συνελάμβαναν, πήγαιναν στα δικαστήρια. Τους έβαζαν από τη μια πόρτα και από την άλλη τους έβγαζαν. Είχαν... μπάρμπα στην Κορώνη. Ετρωγαν πολλοί από αυτή τη δουλειά... Αν πούμε πολλά, θα γίνουμε κακοί» θα πουν κάτοικοι της Μεσολακιάς, διατηρώντας την ανωνυμία τους, αλλά χωρίς να αποκρύψουν πως και αυτοί έβρισκαν διάφορα νομίσματα στα χωράφια τους.

«Παλιά ψάχνανε με τσάπες, άρπαζαν ό,τι μπορούσαν και έφευγαν, γι' αυτό και βρήκαμε πολλά νομίσματα και αγαλματίδια στους τάφους. Σήμερα, είναι αλλιώς. Όσο για το "κύκλωμα", αυτό μπορεί να είναι κλειστό, αλλά τα νέα μαθαίνονται γρήγορα -από τον έναν στον άλλο. Αν γίνει η αρχή, σε βρίσκουν εύκολα» θα δηλώσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Σερραίος, ο οποίος φέρεται να έχει εμπλακεί στο παρελθόν σε υπόθεση αρχαιοκαπηλίας, για να προσθέσει: «Πριν από δυο χρόνια, μετά από εξάμηνες παρακολουθήσεις, προσήγαγαν περισσότερα από 120 άτομα στη Β. Ελλάδα με την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας, έπιασαν και τον "εγκέφαλο" και αρκετοί είναι στη φυλακή. Με παρακολουθούσαν και μένα, κάνανε έρευνα και στο σπίτι. Δεν είχα τίποτα, παρά μόνο ένα "βρώμικο" τηλέφωνο μέσα σε έξι μήνες, που ήθελε κάποιος να μου πουλήσει νομίσματα. Σε ένα κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας δεν υπάρχει τρόπος για να μπεις ή να βγεις. Ερασιτέχνες δεν υπάρχουν. Όταν βγάζεις κέρδος από αυτή τη δουλειά, τότε είσαι επαγγελματίας». Αρχαίοι Ελληνες και Ρωμαίοι οι πρώτοι αρχαιοκάπηλοι.

Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι πρώτοι αρχαιοκάπηλοι ήταν οι αρχαίοι Έλληνες: «Το πρωί τους έθαβαν και το βράδυ τους έκλεβαν. Όπου είχε χρυσό, άνοιγαν μια τρύπα και τα έπαιρναν. Κάποιοι λένε ότι οι Ρωμαίοι εκπαίδευαν και μαϊμούδες... μαϊμού την έκανε τη δουλειά, τα μάζευε και τα πήγαινε στην τρύπα. Ο τρύπες δεν γίνονταν τυχαία... Οι εννιά στους δέκα στην Αμφίπολη έκαναν αυτή τη δουλειά και πολλοί πέθαναν από τις αναθυμιάσεις».

Από την πλευρά του, ο επί 12 χρόνια συνεργάτης του Δημήτρη Λαζαρίδη, Κώστας Βαρύτας, θυμάται: «Όταν ανοίγαμε έναν τάφο με τον Δημήτρη τον Λαζαρίδη, ο αρχαιολόγος μας απομάκρυνε για να πάρει, όπως έλεγε, ο τάφος αέρα. Όταν βρέθηκε ο μεγάλος τάφος, κάτω από το μουσείο, ο Λαζαρίδης μας είπε να φύγουμε όλοι μακριά για να μην πάθει κάποιος κανένα κακό. Ήταν πολλοί αυτοί οι αρχαιοκάπηλοι που πέθαναν τότε από τις αναθυμιάσεις».

Την ίδια ώρα, στο μικρό καφενεδάκι της Μεσολακιάς, η συζήτηση γυρίζει από ένα «κοινό μυστικό», όπως το αποκαλούν οι περισσότεροι θαμώνες: όσοι είναι οι κάτοικοι της Αμφίπολης, σε διπλάσιο αριθμό θα έβρισκες στα σπίτια τους ανιχνευτές μετάλλων.

Η συγκλονιστική εξομολόγηση ενός 82χρονου αρχαιοκάπηλου

Την ίδια στιγμή, ένας «επαγγελματίας» 82 ετών πλέον περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως οι αρχαιοκάπηλοι βρέθηκαν στην Αμφίπολη και έκαναν περιουσίες από τα ευρήματα που πουλούσαν.

26.04.1956, Αμφίπολη: «Άρχισαν συστηματικές ανασκαφές στην Αμφίπολη σ' ένα μεγάλο νεκροταφείο για να προστατευτεί η περιοχή από την αρχαιοκαπηλία. Πήρα την απόφαση να αρχίσω, παρά τις αδυναμίες, για να διασωθεί το καταπληκτικό πλήθος των κτερισμάτων. Ο τόπος ήταν γεμάτος σκάμματα και τομείς αρχαιοκαπήλων». Έτσι περιγράφει, στο ημερολόγιό του, ο αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης την αναγκαιότητα της έναρξης ανασκαφών στην Αμφίπολη και την προστασία της περιοχής από την Αρχαιολογική Εταιρεία, προκειμένου να χαρακτηριστεί άμεσα τότε, αρχαιολογικός χώρος, έτσι ώστε να βάλει «φρένο» στους αρχαιοκάπηλους, που πρόλαβαν πριν από αυτόν να ξεκινήσουν τις "εκσκαφές" και να συλήσουν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

Εμείς δείξαμε στον Λαζαρίδη που ήταν η Νεκρόπολη

«...Στην Αμφίπολη ήρθαμε με την οικογένειά μου, όταν ήμουν επτά ετών» θα θυμηθεί ο 82χρονος, σήμερα, Κ.Ε. που εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πώς μπήκε ο ίδιος στο «βασίλειο» της (παράνομης) συλλογής αρχαίων αντικειμένων, που αφθονούσαν, όχι μόνο στους αρχαιολογικός χώρους της Αμφίπολης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.

Η ζωή του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Ακόμα και σήμερα, στα βαθιά γηρατειά, η καρδιά του «χορεύει» κάτω από το στήθος, όταν μιλάει για το παρελθόν και τις (παράνομες) ανασκαφικές δραστηριότητές του.

Εφτασε για να σκάψει, από τις Σέρρες μέχρι και στις Μυκήνες, ενώ -όπως λέει, γελώντας- στη Βεργίνα έσκαψε πριν από τον Μανόλη Ανδρόνικο.



«Οι αρχαιοκάπηλοι, όπως τους λένε, πάνε πρώτοι, οι αρχαιολόγοι φτάνουν μετά» λέει και ξετυλίγει κάποιες πτυχές μιας διαδρομής, που παρόμοια διήνυσαν και διανύουν νύχτες, σε κάμπους και βουνά, χιλιάδες άλλοι «συνάδελφοί» του, κατακυριευμένοι, όπως κι αυτός, από το πάθος του σκαψίματος ή -αν θέλετε- τον «πυρετό του χρυσού».

Παιδί πάμφτωχης προσφυγικής οικογένειας, άφησε μαζί με τους δικούς του, το 1927, τη Δράμα, με τα πολλά κουνούπια και την ελονοσία και κατέφυγαν νοτιότερα, στην Αμφίπολη. «Τα πολλά κουνούπια της λίμνης και η ελονοσία ανάγκασαν τότε τους πρόσφυγες να φύγουν από εκεί. Άφησαν τότε τα ζώα τους ελεύθερα να τους οδηγήσουν- όπου εκείνα θα ησύχαζαν, εκεί θα εγκατασταίνονταν. Έτσι διάλεξαν και εγκαταστάθηκαν στον σημερινό οικισμό της Αμφίπολης που τότε τού δώσανε το όνομα Νεοχώρι (Γενίκιοη)» εξιστορεί ο 82χρονος.

«Η οικογένειά μου ήρθε από τη Δράμα το 1944. Ήμασταν κτηνοτρόφοι. Θυμάμαι που πήγαιναν τα γίδια να βοσκήσουν ψηλά εκεί, στον λόφο Καστά, είχε πολύ αέρα και μου άρεζε να ανεβαίνω στην κορυφή... Το 1953, πήγα φαντάρος. Στο χωριό είχε πολύ φτώχεια... Όταν γύρισα, μαζί με τον αδερφό μου ξεκινήσαμε να βγάζουμε τις οβίδες από τον λόφο. Είχαν μείνει πολλές από τον Βαλκανικό πόλεμο. Βγάζαμε μολύβια και "τούντσια" και τα πουλούσαμε στη Θεσσαλονίκη, δώδεκα δραχμές το κιλό. Τις βρίσκαμε εύκολα, γιατί, όταν χτυπούσε η οβίδα, άφηνε ίχνη καπνού στα βράχια, ήταν ζεστή και άφηνε καπνούς. Υπήρχαν, όμως, τρύπες που δεν είχαν καπνούς. Σκάψαμε... ήταν τάφοι. Έτσι άρχισαν όλα» λέει ο Κ.Ε., «ξεδιπλώνοντας» τις μνήμες του στις πρώτες εκσκαφές των τυμβωρύχων και τις θεαματικές ανακαλύψεις τους.

«Εδώ έσκαβαν όλοι» θα μας πει, για να προσθέσει: «ο τόπος είναι ημίβραχος, έσκαβες δέκα πόντους και φαινόταν, αν ήταν σκαμμένος ο τάφος. Σκάβαμε κυρίως στην Ακρόπολη, απέναντι από το σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο, στα "καλά μνήματα", έμεναν οι πλούσιοι εκεί. Άνοιξα πολλούς τάφους: αν ήταν γυναικείος ο τάφος, βρίσκαμε χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες, αν ήταν αντρικός κάποια αντικείμενα και δακτυλίδια. Πηγαίναμε βράδυ, ήμασταν το πολύ δυο-τρεις. Τα πουλούσαμε στον έμπορο και ο καθένας έπαιρνε το μερτικό του. Η συναλλαγή γινόταν στη Θεσσαλονίκη. Αν έβρισκες κάτι, έπαιρνες τον έμπορο και του το έλεγες. Έβρισκαν και αγαλματίδια και τα πουλούσαν στους μεγάλους αρχαιοκάπηλους ή σε αυτούς που έκαναν συλλογές».

«Το 1955» -συνεχίζει- «ήρθε ο αρχαιολόγος από την Καβάλα, ο Δημήτρης Λαζαρίδης και ξεκίνησε τις αρχαιολογικές εργασίες. Είχα βρει τότε τριάντα αγαλματίδια, δούλευα στον δρόμο και άνοιγα τη διακλάδωση προς το χωριό μέσα, φαρδαίναμε τον δρόμο, τριάντα κούκλες, περιστέρια "αλεπές" και γυναικεία πρόσωπα, τα παρέδωσα στον Λαζαρίδη. Δεν μου έδωσαν καμία αμοιβή... Μια μέρα, καθώς άνοιγε τον δρόμο η μπουλντόζα, πετάχτηκε ένα κεφάλι μαρμάρινο. Το παρέδωσα και αυτό, αλλά λεφτά δεν πήρα ακόμη».

1964-1965: «Μετά την έρευνα του νεκροταφείου, προχώρησα στην έρευνα της πόλης. Επιχείρησα ένα πλήθος δοκιμαστικών τομών στην ομαλή έκταση της Αμφίπολης, όπου υπήρχαν οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές. Οι έρευνες αυτές ήταν άκαρπες. Εντούτοις πίστευα ότι εδώ θα έπρεπε να βρισκόταν ο σημαντικότερος χώρος της πόλης και ίσως η Αγορά. Την πεποίθησή μου ενίσχυε το γεγονός ότι οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού ονόμαζαν αυτό το χώρο Μπεζεστένι και ότι εδώ αποκαλύπτονταν, όταν όργωναν, αξιόλογα τυχαία ευρήματα, όπως επιγραφές και αγάλματα. Η πόλη αυτή, που έγινε αποικία των Αθηναίων στα χρόνια του Περικλή, δηλαδή την εποχή της μεγάλης ακμής της Αθήνας, είμαι βέβαιος πως ήταν ένα μεγάλο κοσμοπολίτικο κέντρο. Από τα πιο μακρινά μέρη υπήρχαν παροικίες στην Αμφίπολη. Και, φυσικά, υπήρχαν ντόπια εργαστήρια κοσμημάτων, γλυπτών, αγγειοπλαστικής» γράφει στο ημερολόγιό του ο Δημήτρης Λαζαρίδης. «Εμείς δείξαμε τον Λαζαρίδη που ήταν η Νεκρόπολη» θα πει ο 82χρονος Κ.Ε..

«Αλλά, όμως, το πλέον αξιόλογο κτίριο ήτο ναός παλαιοχριστιανικών χρόνων αποκαλυφθείς εις τη θέσιν Μπεζεστένι και εντός αγρού του Ιωσήφ Ευθυμιάδη, ανατολικώς της αποκαλυφθείσης εν έτει 1961 κιονοστοιχίας... Εντός της Κοινότητας Αμφιπόλεως, όπισθεν της οικίας του Γεωργίου Παπαδόπουλου, κατά τη διάνοιξη των θεμελίων δια την οικοδομήν της εκκλησίας του χωριού, είχε διαπιστωθεί η ύπαρξις ορθογώνιου σκάμματος επί του μαλακού βράχου... Διαπιστώθη ούτως ότι πρόκειται περί λαξευτού τάφου εκ των λεγόμενων μακεδονικών Ταφή, δεν διαπιστώθει ούδ΄ανευρέθησαν οστά» αναφέρει ο Δημήτρης Λαζαρίδης στα Πρακτικά της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας έτους 1964, διαπιστώνοντας ότι αρχαιολογικοί τάφοι υπήρχαν, αλλά ήταν άδειοι.

«Ο Λαζαρίδης έβγαινε με μια τσάντα στο χωριό και μάζευε ό,τι μπορούσε, ζητούσε ό,τι είχε βρει ο καθένας να του το παραδώσει και τότε τα παρέδωσα και εγώ» σημειώνει ο Κ.Ε., η δράση του οποίου θα «φτάσει» μακριά και πέρα πλέον από την Αμφίπολη.



«Εχω βρεθεί παντού, έφτασα στις Μυκήνες, πήγα στην Βεργίνα πριν από τον Ανδρόνικο»

«Εγώ άρχισα από τους πρώτους» θα ομολογήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και θα συμπληρώσει: «πήγα παντού -μέχρι τις Μυκήνες- πηγαίναμε δύο-τρία άτομα, ξέραμε πού ήταν, ψάχνοντας τα έβρισκες. Πήγα στη Βεργίνα πριν από τον Ανδρόνικο. Ήμασταν τέσσερα άτομα και πήγαμε τρία μέτρα βάθος, βρήκαμε ένα φτυάρι σπασμένο, πήγαν άλλοι πριν από εμάς» θα πει απογοητευμένος και θα τονίσει: «πρώτα πάνε οι αρχαιοκάπηλοι σε έναν αρχαιολογικό χώρο και μετά οι αρχαιολόγοι... αυτοί διαβάζουν μόνο στα βιβλία...».

«Στην Ορμύλια της Χαλκιδικής με συνέλαβαν. Αλλά δεν ήμουν εκεί, το κάνανε συνωμοσία ο διοικητής Ασφαλείας, ο Οικ., με άλλα "κοπρόσκυλα" της δουλειάς, τρώγανε μαζί φαίνεται, πλήρωσα 1.700.000 δραχμές, για να μην μείνω φυλακή, για μένα και τον αδερφό μου, είπαν πως οδηγούσα μπουλντόζα: εγώ δίπλωμα δεν είχα... Θυμάμαι, ένα βράδυ του 1977 ήμασταν στο Μελισσουργό της Ν. Απολωνίας, κάτω στον δρόμο -Παζαρούδα λέγεται το χωριό- εκεί ψάχναμε, κάποιος μας πρόδωσε και ήρθε η αστυνομία, μας έπιασε και μας πήγε στα Λαγκαδίκια. Εγώ ήμουν τολμηρός, θαρραλέος. Εγώ θα την κοπανήσω, είπα στον αδερφό μου, βγαίνω από την πόρτα και τρέχω, δύο τη νύχτα, πάω στον ταξιτζή στον γιο του προέδρου. Ήταν μια γριά Πόντια, δικιά μας. "πάντον, όπου θέλει, μπορεί να έχει άρρωστο" λέει του γιου της. Τού λέω Θεσσαλονίκη πρέπει να πάω, έχω άρρωστο στο νοσοκομείο- ψέματα τού είπα. Το πρωί παίρνει ο διοικητής και μου λέει: την κοπάνησες, έτσι;. Τι να κάνω, τού είπα... Έτσι, ένα βράδυ έφυγα και από τη Ζίχνη. Δικαστήκαμε, έφαγα πενήντα μέρες φυλακή, πληρώσαμε... Τώρα είναι κακούργημα, τότε ήταν πλημμέλημα. Δεν πλήρωναν οι αρχαιολογικές υπηρεσίες, δεν υπήρχε ούτε φύλακας, ούτε τίποτα, ούτε ήταν χαρακτηρισμένα αρχαιολογικά. Πολλή φτώχεια. Με αυτά ίσα ίσα που συντηρούνταν ο κόσμος... άλλοι έπαιρναν τα λεφτά» λέει ο Κ.Ε., χωρίς, ωστόσο, να αποκαλύπτει ποιοι τα έπαιρναν.

Εγώ έδειξα στην Περιστέρη την είσοδο του Τύμβου

«Μετά το 1980, όλοι στην Αμφίπολη πήραν μηχανήματα ανιχνευτές. Τριάντα άτομα κάνανε όλη τη δουλειά- ήταν και Διοικητές μέσα και αυτοί μπερδεύονταν με τα αρχαία. Το 1994 παρέδωσα κάποια αντικείμενα στην αρχαιολογική υπηρεσία, τα εκτίμησαν με ένα ποσό, αλλά ακόμη δεν μου τα πλήρωσαν. Το 2006 τους παρέδωσα πέντε χάλκινα και δύο ασημένια νομίσματα ρωμαϊκών χρόνων, ένα χάλκινο νόμισμα βυζαντινών χρόνων, ένα στάθμιο και μία χάλκινη αιχμή βέλους. Τα κοστολόγησαν περίπου 900 ευρώ, αλλά δεν μου τα πληρώσανε ακόμη» συμπληρώνει.

«Τώρα τα παράτησα, γέρασα... Στις τελευταίες ανασκαφές στον Τύμβο Καστά, εγώ έδειξα στον αρχιφύλακα της Περιστέρη την είσοδο του Τύμβου. Τού έδωσα και σχεδιάγραμμα, το έχουν» θα μας πει, με έκδηλη την υπερηφάνεια στο βλέμμα και τη φωνή, προτού μας αποχαιρετήσει.



Πηγή: ANT1news[youtube]
Δημοσίευση: 30/08/2-14

Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

Αρχαία Αμφίπολη: Νέα ευρήματα-Βοτσαλωτό δάπεδο, με ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα και ασπρόμαυρους ρόμβους - Φωτογραφίες από τις ανασκαφές



Προτεραιότητα η συντήρηση των ευρημάτων - «Ενα μνημείο βγαίνει και παράλληλα συντηρείται αλλιώς το χάσαμε» δήλωσε η επικεφαλής της ανασκαφής Κ. Περιστέρη

Στη στερέωση και συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων πρόκειται να αφοσιωθούν τις επόμενες ημέρες οι αρχαιολόγοι στον Τύμβο Καστά, στην Αρχαία Αμφίπολη, προκειμένου να τα προστατεύσουν. «Ένα μνημείο βγαίνει και παράλληλα συντηρείται αλλιώς το χάσαμε» δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ΕΙδήσεων η επικεφαλής της ανασκαφής, αρχαιολόγος, Κατερίνα Περιστέρη.

Παρότι η ανασκαφή από την ΚΗ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, οι αρχαιολόγοι δίνουν προτεραιότητα στις ανάγκες υποστύλωσης και συντήρησης των ευρημάτων, αλλά και στη διάσωση των ιχνών των χρωμάτων που βρέθηκαν στον χώρο.

«Πρέπει να καταφέρουν να διατηρήσουν τα χρώματα που βρέθηκαν πάνω στα αρχαιολογικά ευρήματα και χρειάζονται ειδικές θερμοκρασίες ψύχους, αλλιώς θα χαλάσουν αμέσως» επισημαίνει η αρχιτέκτονας, πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, Λίνα Θεοδωρίδου, παραπέμποντας στα ευαίσθητα χρώματα, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι.

Η ιστορία των χρωμάτων

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι ζωγράφοι της εποχής ήταν ο άνθρακας, το κάρβουνο, το σπουδαιότερο χημικό στοιχείο που χρησιμοποιήθηκε ως χρώμα και το έπαιρναν οι ζωγράφοι της αρχαιότητας, από την καύση οστών, ενώ το καλύτερο μαύρο έβγαινε από το καμένο φίλντισι. Μαύρο έπαιρναν επίσης και από καύση ξύλων. Το καλύτερο ξυλοκάρβουνο θεωρείτο ότι προέρχεται από νέα βλαστάρια κλήματος αμπέλου. Ξυλοκάρβουνα χρησιμοποιούνταν με τη μορφή λεπτών ράβδων για τη σχεδίαση. Για να χρησιμοποιηθεί σαν χρώμα μετατρεπόταν σε σκόνη. Καλής ποιότητας μαύρο προερχόταν από το κουκούτσι του ροδάκινου και τα κελύφη των αμυγδάλων. Άλλο μαύρο ήταν το φούμο (καπνιά), που μετατρεπόταν σε μελάνι με την ανάμιξή του με κόμμι. Για την παραγωγή του άφηναν μια φλόγα να παίζει κάτω από μια ψυχρή επιφάνεια και μάζευαν την καπνιά που συσσωρευόταν σ' αυτήν. Η φλόγα συνήθως δημιουργείτο από λαμπάδα από κερί μέλισσας.

Το πορφυρό χρώμα, γνωστή ως πορφύρα από αρχαιοτάτων χρόνων σαν βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή. Η πορφύρα θεωρήθηκε από την αρχή ευγενές χρώμα και σύμβολο των θεών και βασιλιάδων. Η λέξη πορφύρα είναι το συνολικό όνομα μιας ομάδας οικογενειακών κοχυλιών, ενώ η παραγωγή τους ήταν πολύ επίπονη και απαιτούνταν μεγάλος αριθμός κοχυλιών και άλλων μαλακίων που συγκεντρώνονταν σταγόνα σταγόνα.

Το μπλε χρώμα που χρησιμοποιείτο από την κλασική αρχαιότητα είναι ο αζουρίτης, από τον λαζουρίτη (lapis lazuli), που σημαίνει πέρα από τις θάλασσες, διότι υπήρχε αποκλειστικά στην Περσία. Για την παραγωγή του απαιτούνταν περίπλοκες μέθοδοι, γι' αυτό και ήταν ακριβό υλικό και μέσον για πολυτέλεια. Άλλη μια ομάδα μπλε είναι οι ενώσεις χαλκού με αμμωνία, ενώ το μπλε κοβαλτίου χρησιμοποιήθηκε ευρέως καθώς επίσης και το λαζούρι- έτσι ονομαζόταν το ινδικό, που είναι το χρώμα μαβί, φυτικό και το έφερναν από την Ινδία.

«Ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που είναι στην ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, γνωρίζει απόλυτα την προστασία που χρειάζονται όλα όσα έχουν μέχρι τώρα αποκαλυφθεί» τονίζει η Λίνα Θεοδωρίδου, επισημαίνοντας ότι το τμήμα Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Σερρών συνεργάστηκε στενά το 2010 με την προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας Κατερίνα Περιστέρη, όταν στις ανασκαφές της κοντά στον Τύμβο Καστά χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί το γεωραντάρ που διαθέτει το τμήμα.

Όπως εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, «μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί κανένα αποτέλεσμα γεωφυσικής έρευνας που να σχετίζεται με την πρόσφατη σημαντική ανακάλυψη στο χώρο του λόφου Καστά» και «σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε έρευνα, γίνεται μόνο σε συνεργασία με την κ. Περιστέρη, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να κάνει σχετικές ανακοινώσεις».

«Η έρευνα, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Σερρών, περιορίστηκε το 2010 στην περιοχή αρχαιοτήτων της νεκρόπολης που εφάπτεται με τον Τύμβο Καστά, σε εντελώς όμως αντίθετη πλευρά με αυτή της ανασκαφής που πραγματοποιείται τώρα και δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή ανασκαφή που γίνεται στο συγκεκριμένο σημείο. Η έρευνα δεν σχετιζόταν ούτε με τον περίβολο ούτε με τον τάφο που ανασκάπτεται αυτή την ώρα. Επρόκειτο για παιδικούς τάφους που είχαμε βρει τότε» διευκρινίζει, από την πλευρά της, η Κατερίνα Περιστέρη.

Οι ανασκαφές και τα μοναδικά ευρήματά τους στον λόφο Καστά βρίσκονται στο επίκεντρο παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Την ίδια ώρα, τις εξελίξεις των ανασκαφών παρακολουθεί στενά το υπουργείο Πολιτισμού με τη γενική γραμματέα Λίνα Μενδώνη να παραμένει στην Αρχαία Αμφίπολη.

Τη Δευτέρα διμελές κλιμάκιο του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με επικεφαλής την αρχαιολόγο, προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του υπουργείου Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, βρέθηκε στο χώρο των ανασκαφών προκειμένου να δει από κοντά την εξέλιξη των ανασκαφών.

Συνεχίζονται οι ανασκαφές στην Αμφίπολη - Αποκαλύφθηκε το ψηφιδωτό δάπεδο

Συνεχίζονται οι ανασκαφικές εργασίες στον τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη, από την ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων. Αφαιρέθηκε και ο τελευταίος δόμος από τον τοίχο σφράγισης, που έκλεινε την πρόσοψη του ταφικού μνημείου, αποκαλύπτοντας τη συνέχεια του ψηφιδωτού δαπέδου.

Στο κέντρο και μπροστά από την είσοδο, αποκαλύπτεται βοτσαλωτό δάπεδο, που αποτελείται από ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα, πλαισιωμένα από ασπρόμαυρους ρόμβους. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης εμφανίζεται στη νωπογραφία ταινία, μπλε χρώματος, η οποία παρακολουθείται και στους πλευρικούς τοίχους.

Επίσης, συνεχίζεται η αφαίρεση των χωμάτων από τον προθάλαμο, σε πλάτος δυο μέτρων περίπου, από τον τοίχο της εισόδου. Ο εσωτερικός χώρος, καλύπτεται ακόμη από όγκο χωμάτων, ο οποίος θα αφαιρείται, με ιδιαίτερη προσοχή, στις επόμενες μέρες.

Επίσης, πραγματοποιούνται, συστηματικά, εργασίες συντήρησης και στερέωσης τόσο της πρόσοψης του μνημείου, όσο και του εσωτερικού του αποκαλυπτόμενου χώρου.

Παράλληλα με την πρόοδο της ανασκαφικής έρευνας δημιουργούνται οι εργοταξιακές υποδομές, που θα εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας στους εργαζόμενους και ασφαλέστερη προστασία στο ταφικό μνημείο από τις καιρικές συνθήκες. Σήμερα, ολοκληρώθηκε και η τοποθέτηση του προσωρινού στεγάστρου, που καλύπτει εξωτερικά το μνημείο.

Τέλος, υπό την διεύθυνση της Κ.Περιστέρη δημιουργήθηκε διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τις ειδικότητες πολιτικού μηχανικού, αρχιτέκτονος, γεωτεχνικού, τοπογράφου, συντηρητή και γεωλόγου, η οποία θα παρέχει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη σε επίπεδο μελετών και εργασιών, που απαιτούνται για την διασφάλιση του μνημείου.

Πηγή: Το Βήμα
Δημοσίευση: 26/08/2014

Μωϋσιάδης για τάφο Αμφίπολης

Πηγή:ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΤΤΑΣ [youtube]
Δημοσίευση: 26/08/2014