Το ιστολόγιο αυτό είναι ένα χρονικό με αντιπροσωπευτικές ειδήσεις, ρεπορτάζ, άρθρα, σχόλια, συνεντεύξεις, δηλώσεις, ανακοινώσεις και παρουσιάσεις σχετικά με τις ανασκαφές στο αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης. Παρακολουθείται, ενδεικτικά, ο λόγος που παράγεται από τα ηλεκτρονικά μέσα και τους διαμεσολαβητές.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διαμαρτυρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διαμαρτυρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014
«Οι επιστημονικές απόψεις δεν ενοχοποιούνται και δεν λογοκρίνονται»: κείμενο στήριξης στην Όλγα Παλαγγιά
140 επιστήμονες από πολύ διαφορετικές αφετηρίες και με διαφορετικές απόψεις, φοιτητές, συμβασιούχοι, υπάλληλοι του ΥΠΠΟΑ, καθηγητές πανεπιστημίου, άνεργοι, εκφράζουν την αγανάκτησή τους για τη στοχοποίηση επιστημονικών απόψεων από τα ΜΜΕ. Με αφορμή τις επιθέσεις στην Όλγα Παλαγγιά ενώνουν τη φωνή τους για το αυτονόητο: την ελευθερία εκφοράς επιστημονικών απόψεων.
Το πλήρες κείμενο:
Όσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο, επιστήμονες που ασχολούμαστε με την πολιτισμική κληρονομιά, παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία τις –συνεχιζόμενες– επιθέσεις που δέχεται η καθηγήτρια κλασικής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κυρία Όλγα Παλαγγιά, με αφορμή τη διατύπωση από μέρους της μιας επιστημονικής υπόθεσης εργασίας σχετικά με το ανασκαπτόμενο μνημείο στην Αμφίπολη. Αντίστοιχες επιθέσεις για τις απόψεις τους δέχονται και άλλοι αρχαιολόγοι και ιστορικοί. Εκφράζουμε την απόλυτη αντίθεσή μας σε κάθε απόπειρα ποινικοποίησης της επιστημονικής άποψης και στοχοποίησης όσων την εκφέρουν.
Ανεξάρτητα από το αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με την όποια υπόθεση εργασίας, οι λοιδορίες, οι συκοφαντίες και οι απειλές, επώνυμες και ανώνυμες, εναντίον οποιουδήποτε επιστήμονα επιχειρεί να διατυπώσει καθαρά επιστημονικές απόψεις που φαίνεται να αντιβαίνουν στην επικρατούσα στα ΜΜΕ αντίληψη, δεν απειλούν μόνον την αρχή της ελευθερίας του λόγου την οποία, θεωρητικά έστω, αποδέχεται και τηρεί η χώρα μας• επιπλέον, υπονομεύουν τον ίδιο τον παιδευτικό ρόλο της ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς, μετατρέποντάς την από αντικείμενο δημιουργικού διαλόγου σε στοιχείο σύγκρουσης και αντιπαλότητας.
Η αρχαιολογία, όπως άλλωστε και η ιστορία, βασίζει τα πορίσματά της σε μια εξαντλητική διαδικασία αναζήτησης, αμφισβήτησης και αναστοχασμού. Δεν επιζητούμε την απόλυτη αλήθεια, χτίζουμε πάνω στα ερωτήματα.
Με την παρέμβασή μας αυτή θα θέλαμε να παροτρύνουμε τόσο τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο και το κοινό τους να αποδεχτούν τις ιδιαιτερότητες της επιστημονικής συζήτησης: ο ερευνητικός στοχασμός και ο επιστημονικός διάλογος μπορούν να μας οδηγήσουν στην καλύτερη κατανόηση του παρελθόντος, αλλά αδυνατούν να μετατρέψουν την ιστορική γνώση σε άτεγκτο και απαράβατο «καθεστώς αλήθειας».
Όπως και κάθε άλλο επιστημονικό πόρισμα, έτσι και οι δηλώσεις που αφορούν τις πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις υπόκεινται αναπόφευκτα στην κρίση της επιστημονικής κοινότητας. Η συνεχής επινόηση «εσωτερικών εχθρών» και «δολίων» κινήτρων πίσω από κάθε έκφραση ακαδημαϊκής παρρησίας όχι μόνον λειτουργεί ως πνευματική τροχοπέδη, αλλά και στερεί το ευρύ κοινό από αυτό ακριβώς το αγαθό που υποτίθεται ότι του εξασφαλίζει: την ανοικτή, απρόσκοπτη και ειλικρινή πρόσβαση στη γνώση.
ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ:
1. Αλεξάκη Μαρία, αρχαιολόγος – μουσειολόγος
2. Αλεξόπουλος Γιώργος, αρχαιολόγος, ΥΠΠΟΑ (Γ΄ ΕΠΚΑ)
3. Ανδρέου Αλέξανδρος, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
4. Ανδριανάκης Μιχάλης, επίτιμος διευθυντής Αρχαιοτήτων
5. Ανδριανοπούλου Παναγιώτα, εθνολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΙΝΕΠΟΚ)
6. Ανεζίρη Σοφία, επ. καθ. αρχαίας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
7. Αποστολάκη Νατάσα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (28η ΕΒΑ)
8. Αποστόλου Eυαγγελία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
9. Αργυρόπουλος Βασίλης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΣΤ΄ ΕΠΚΑ)
10. Αριστοδήμου Γεωργία, δρ. ρωμαϊκής αρχαιολογίας
11. Ασλανίδης Αλέξανδρος, συμβασιούχος αρχαιολόγος
12. Βαλαβάνης Πάνος, καθ. κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
13. Βαρλάς Μιχάλης, ιστορικός (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)
14. Βασιλάκης Αντώνης, επίτιμος διευθυντής Αρχαιοτήτων
15. Βασιλογάμβρου Αδαμαντία, επίτιμη διευθύντρια Αρχαιοτήτων
16. Βενιέρη Γιάννα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
17. Βεργάκη Αναστασία, μεταπτυχιακή φοιτήτρια αρχαιολογίας ΕΚΠΑ
18. Βεροπουλίδου Ειρήνη, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού)
19. Βλίζος Σταύρος, λέκτορας κλασικής αρχαιολογίας (Ιόνιο Πανεπιστήμιο)
20. Βοσνίδης Πάνος, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Βυζαντινό Μουσείο)
21. Γαβριλάκη Ειρήνη, αρχαιολόγος, Τμηματάρχης Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, ΥΠΠΟΑ (ΚΕ΄ ΕΠΚΑ)
22. Γαγανάκης Κώστας, αν. καθ. νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
23. Γαρδίκα Κατερίνα, αν. καθ. νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
24. Γιαλαμά Σοφία, απόφοιτος Ιστορικού Αρχαιολογικού, Τμηματάρχης Προσωπικού ΥΠΠΟΑ
25. Γιόρκα Νικολάου, ιστορικός ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
26. Γκότσης Στάθης, ιστορικός ΥΠΠΟΑ (ΒΧΜ), πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠΠΟΑ
27. Γρατσία Ειρήνη, αρχαιολόγος, συντονίστρια MONUMENTA
28. Δάβος Γιώργης-Βύρων, επισκέπτης καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης (Μπρέρα, Ιταλία) και Φιλοσοφίας της Γλώσσας (Βίγο, Ισπανία)
29. Δακουρά-Βογιατζόγλου Όλγα, συνταξιούχος αρχαιολόγος (Α΄ΕΠΚΑ)
30. Δαμάσκος Δημήτρης, επ. καθ. κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Πατρών)
31. Δρανδάκη Αναστασία, επιμελήτρια της Βυζαντινής Συλλογής, Μουσείο Μπενάκη
32. Δρελιώση Tασία, συνταξιούχος αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ
33. Θεοδωρίδης Κώστας, συμβασιούχος αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΕΑΜ)
34. Ιωσήφ Παναγιώτης, αρχαιολόγος, γενικός γραμματέας της Βελγικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών
35. Κακαβάς Γεώργιος, διευθυντής Νομισματικού Μουσείου & αναπληρωτής διευθυντής Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, ΥΠΠΟΑ
36. Κακαβογιάννη Όλγα, επίτιμη διευθύντρια Αρχαιοτήτων
37. Κακαβογιάννης Ευάγγελος, επίτιμος διευθυντής Αρχαιοτήτων
38. Καλαϊτζή Μύρινα, Αρχαιολόγος, Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
39. Κανελλόπουλος Χρύσανθος, λέκτορας κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
40. Κανίνια Εριφύλη, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΒ ΕΠΚΑ)
41. Καπιζιώνη Ανδρονίκη, προϊσταμένη Τμήματος Συντήρησης ΥΠΠΟΑ (ΕΠΣΒΕ)
42. Καραγιαννόπουλος Χρήστος, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΛΔ΄ ΕΠΚΑ)
43. Καραμανωλάκης Βαγγέλης, λέκτορας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
44. Καρλιάμπας Γιάννης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ
45. Κασιμάτη Μαριλένα, επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης
46. Κατάκης Στέλιος, λέκτορας κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
47. Κατερίνα Κωνσταντινίδου, επ. καθηγήτρια νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
48. Κατσιαμπούρα Γιάννα, ιστορικός επιστημών, ΙΙΕ/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
49. Κονιώτη Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΑΒΜΜ)
50. Κονόρτας Παρασκευάς, αν. καθηγητής νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
51. Κοπανιάς Κώστας, λέκτορας προϊστορικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
52. Κοσμίδης Δημήτρης, κοινωνικός ανθρωπολόγος, ιστορικός
53. Κουμνά Αγγελική, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Διεύθυνση Αναστήλωσης Νεωτέρων και Συγχρόνων Μνημείων)
54. Κουρσούμης Σωκράτης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΛΖ΄ ΕΠΚΑ)
55. Κουσουρής Δημήτρης, ιστορικός (Universität Konstanz, Γερμανία)
56. Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (EEA)
57. Κουτσουμπού Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΑ΄ ΕΠΚΑ)
58. Κουφού Αγγελική, ιστορικός
59. Κρίγκα Δήμητρα, αρχαιολόγος, δρ. προϊστορικής αρχαιολογίας
60. Κριτζάς Χαράλαμπος, επίτιμος διευθυντής Επιγραφικού Μουσείου
61. Λαλάκη Δέσποινα, κοινωνιολόγος (The New School University, Η.Π.Α.)
62. Λαμπροπούλου Δήμητρα, λέκτορας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
63. Λεκάκης Στέλιος, αρχαιολόγος – σύμβουλος διαχείρισης πολιτιστικής κληρονομιάς RA CAA-UCL
64. Λένη Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΑΝΣΜ)
65. Λιάκος Αντώνης, τ. καθηγητής νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
66. Λοΐζου Ευγενία, μεταπτυχιακή φοιτήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας ΑΠΘ
67. Μαζαράκης Αινιάν Αλέξανδρος, καθ. κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
68. Μανιάτη Ευαγγελία, συμβασιούχος αρχαιολόγος, αντιπρόεδρος σωματείου εργαζομένων ΥΠΠΟΑ Λακωνίας
69. Μαρή Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (13η ΕΒΑ)
70. Μαρκέτου Τούλα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΒ΄ ΕΠΚΑ)
71. Ματάλας Παρασκευάς, ιστορικός (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
72. Μαυράκη – Μπαλάνου Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΓ΄ΕΠΚΑ)
73. Μητσοπούλου Χριστίνα, δρ. αρχαιολόγος (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
74. Μιχαηλίδου Πέγκυ, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Γ΄ΕΠΚΑ)
75. Μούλιου Μάρλεν, λέκτορας μουσειολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
76. Μουλλού Δωρίνα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΙΠΚΑ)
77. Μουνδρέα-Αγραφιώτη Aντίκλεια, αναπληρώτρια καθηγήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
78. Μπακάλης Βασίλης, συντηρητής αρχαιοτήτων ΥΠΠΟΑ (Βυζαντινό Μουσείο)
79. Μπάρα Αθανασία, ιστορικός οικονομολόγος
80. Μπαρδάνη Βούλα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Γ ΕΠΚΑ)
81. Μπαχλάς Βησσαρίων, αρχαιολόγος ΥΠ.ΠΟ.Α. (Ε.Π.Σ.Β.Ε.)
82. Μπενάκη Ελένη, αρχαιολόγος του ΑΠΘ σε διαθεσιμότητα-κινητικότητα,Υπουργείο Παιδείας
83. Μπιργάλιας Νίκος, επ. καθηγητής αρχαίας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
84. Μπιρμπίλη Ελένη, συγγραφέας
85. Μπούμπουλη Φανή, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Βυζαντινό Μουσείο)
86. Μπουρνιάς Λεωνίδας, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Γ ΕΠΚΑ)
87. Νικολακοπούλου Αντωνία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
88. Νικολόπουλος Βαγγέλης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Β΄ ΕΠΚΑ)
89. Ντόβα Ανθή, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Β΄ΕΠΚΑ)
90. Παλαιοθόδωρος Δημήτρης, επ. καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
91. Παπαδάτος Γιάννης, επ. καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
92. Παπαδόπουλος Αλέξανδρος, βοηθός λέκτορα πολιτισμικών σπουδών (Liverpool Hope University)
93. Παπαδοπούλου Πέπη, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΖ” ΕΠΚΑ)
94. Παπαθανασίου Ευάγγελος, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (10η ΕΒΑ)
95. Παπασταματίου Κλεοπάτρα, συντηρήτρια αρχαιοτήτων (συνταξιούχος υπάλληλος ΥΠΠΟΑ, ΔΣΑΝΜ)
96. Παπούδας Δημήτρης, έκτακτος αρχαιολόγος, απ. πρόεδρος Συλλόγου Εκτάκτων Αρχαιολόγων
97. Πιανάλτο Άννα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Βυζαντινό Μουσείο)
98. Πιπέλια Ελένη, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΙΤΕΠΠΑ)
99. Πλάντζος Δημήτρης, επ. καθ. κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
100. Πλάτων Λευτέρης, αν. καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
101. Πλιάτσικα Βασιλική, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΓΔΑΠΚ)
102. Πουλάκη Έφη, υπό συνταξιοδότηση διευθύντρια ΥΠΠΟΑ (ΚΖ ΕΠΚΑ)
103. Ραυτοπούλου Στέλλα, αρχαιολόγος, Β΄ ΕΠΚΑ
104. Σακαλή Όλγα, αρχαιολογος ΥΠΠΟΑ (ΔΙΤΠΠΑ), πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων
105. Σαμπανοπούλου Λίλα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (9η ΕΒΑ)
106. Σαπουνά -Σακελλαράκη Έφη, επίτιμη έφορος αρχαιοτήτων Ευβοίας
107. Σαρικάκη Βούλα, Αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΓΔΑΠΚ)
108. Σειρηνίδου Βάσω, επ. καθ. νεώτερης ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
109. Σημαντώνη-Μπουρνιά Εύα, επ. καθηγήτρια κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
110. Σίκλα Ευαγγελία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Γ” ΕΠΚΑ)
111. Σκαφιδά Ευαγγελία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΙΓ” ΕΠΚΑ)
112. Σούλιου Αναστασία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΤΠΠΑ)
113. Σταματέλου Άρτεμις, αρχαιολόγος-μουσειολόγος
114. Σταρίδα Λιάνα, αρχαιολόγος, συνταξιούχος ΥΠΠΟΑ (13η ΕΒΑ)
115. Στεφανίδου-Τιβερίου Θεοδοσία, καθηγήτρια κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
116. Στεφανοπούλου Έλενα, υποψήφια διδάκτωρ αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Southampton)
117. Στρατούλη Γεωργία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΘ΄ ΕΠΚΑ)
118. Τιβέριος Μιχάλης, ακαδημαϊκός, καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
119. Τιγγινάγκα Γιάννα, αρχιτέκτων, συνταξιούχος ΥΠΠΟΑ (ΔΑΑΜ)
120. Τριανταφυλλίδης Iωάννης, άνεργος αρχαιολόγος
121. Τσακιράκης Ευάγγελος, αρχαιολόγος & απόφοιτος ΕΣΔΔ, ειδικός επιστήμονας Συνηγόρου του Πολίτη
122. Τσιποπούλου Μεταξία, δρ. επίτιμη διευθύντρια ΥΠΠΟΑ
123. Τσουλάκου Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΛΗ ΕΠΚΑ)
124. Τσώτα Ευαγγελία-Βασιλική, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Νομισματικό Μουσείο)
125. Φαϊτάκη Στέλλα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (3η ΕΒΑ)
126. Φακιολά Μαρία, λαογράφος-εθνολόγος ΥΠΠΟΑ
127. Φανουράκης Σήφης, αρχιτέκτονας ΥΠΠΟΑ (ΥΝΕΜΤΕΚ)
128. Φανταουτσάκη Χαρούλα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΒ΄ ΕΠΚ)
129. Φλώρου Πόπη, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΒΜΑ)
130. Φωτοπούλου Σταυρούλα, λαογράφος-εθνολόγος, Αν. Δ/ντρια ΔΙΝΕΠΟΚ
131. Χαμηλάκη Κατερίνα, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (22η ΕΒΑ)
132. Χαμηλάκης Γιάννης, καθηγητής αρχαιολογίας (Πανεπιστήμιο Southampton)
133. Χαραλαμπίδης Δημήτρης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΕΑΜ)
134. Χουντάση Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (Γ” ΕΠΚΑ)
135. Χουρμουζιάδη Νάσια, μουσειολόγος (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
136. Χρήστος Κουτσοθανάσης, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΔΤΠΠΑ)
137. Χριστοδουλίδης Νίκος, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΚΒ” ΕΚΠΑ)
138. Χρυσάφη Μαρία, αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ (ΛΑ΄ ΕΠΚΑ)
139. Ψάλτη Αθανασία, διευθύντρια Ι΄ΕΠΚΑ
140. Ψωμά Ελένη, αν. καθηγήτρια αρχαίας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Πηγή: left.gr
Δημοσίευση: 7/10/2014.
Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014
Αρχαιολόγοι για Αμφίπολη: Εξυπηρετούνται σκοπιμότητες
Κάνουν λόγο για κοινή γνώμη εθισμένη στα «υποπροϊόντα»
Τον προβληματισμό του εκφράζει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων για την επικοινωνιακή διαχείριση της ανασκαφής στον μακεδονικό τάφο της Αμφίπολης.
Σε επιστολή τους οι αρχαιολόγοι κάνουν λόγο «για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων πολιτικών και άλλων» και για μια κοινή γνώμη εθισμένη «στον εύκολο εντυπωσιασμό και την υπερκατανάλωση τηλεοπτικών, έντυπων και διαδικτυακών υποπροϊόντων».
Ο Σύλλογος αναφέρεται και σε «κακούς συμβούλους» και καλεί τον υπουργείο Πολιτισμού να παρέμβει. Αναλυτικά η επιστολή του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων προς το υπουργείο Πολιτισμού έχει ως εξής:
«Σχετικά με την ανασκαφή στο λόφο Καστά στην Αμφίπολη, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων αισθάνεται την ανάγκη να αντιδράσει απέναντι σε κινδύνους που αναφύονται για την αρχαιολογική έρευνα και τους συναδέλφους που συμμετέχουν σε αυτή, αλλά και για το κύρος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, εξαιτίας της επικοινωνιακής διαχείρισης της εξέλιξης της ανασκαφής και των ευρημάτων της, σε καθημερινή βάση, για την εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων, πολιτικών και άλλων, αλλά και προς τέρψη μιας κοινής γνώμης εθισμένης στον εύκολο εντυπωσιασμό και την υπερκατανάλωση τηλεοπτικών, έντυπων και διαδικτυακών υποπροϊόντων.
Για το λόγο αυτό, καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού:
1. Να παρέμβει για να σταματήσει η πίεση που ασκείται στην αρχαιολογική έρευνα, λόγω της συνεχούς αναφοράς που γίνεται σε αυτή, ακόμα και σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο.
2. Να αναθεωρήσει την επικοινωνιακή τακτική που ακολουθεί, ενδεχομένως υπό την επιρροή -κακών- συμβούλων, η οποία διαμορφώνει μια στρεβλή εικόνα για την αρχαιολογία και εκτρέφει μια νοσηρή αντίληψη για τη σχέση μας με το παρελθόν, που δεν τιμά ούτε την επιστήμη ούτε την ιστορική μνήμη που αυτή υπηρετεί.
3. Να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να διαφυλάξει τα κάθε είδους δικαιώματα που έχει το Ελληνικό Δημόσιο ως κύριος του ανασκαπτόμενου μνημείου και του απεικονιστικού υλικού της αρχαιολογικής έρευνας, τα οποία οφείλει να τα διαχειρίζεται για το δημόσιο συμφέρον και όχι να τα αφήνει απροστάτευτα απέναντι σε προσωπικές φιλοδοξίες κάποιων. Στο πλαίσιο αυτό, να μεριμνήσει άμεσα, προκειμένου να σταματήσει η ανεξέλεγκτη δημοσιοποίηση εικόνων και πληροφοριών σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης από εξωϋπηρεσιακούς παράγοντες, που φαίνεται πως έχουν απεριόριστη πρόσβαση στην ανασκαφή, ως μη όφειλε να συμβαίνει.
4. Να επιληφθεί για την ανεξέλεγκτη χρήση του ονόματος "Τύμβος Αμφίπολης" ή "Τύμβος Καστά" σε ιστοσελίδες και προσωπικές σελίδες στο διαδίκτυο, καθώς πληθαίνουν καθημερινά οι περιπτώσεις σφετερισμού του όρου.
5. Να διαφυλάξει την ασφάλεια του χώρου της ανασκαφής και να προστατεύσει, και με νομικά μέτρα, την ιδιωτική ζωή και την προσωπικότητα όσων εργάζονται σε μια αρχαιολογική έρευνα, στην οποία φαίνεται ότι κάποιοι προσπαθούν να επιβάλλουν όρους τηλεθεάματος.
6. Να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να σταματήσει η επικίνδυνη προβολή -μέχρι ηρωοποίηση- αρχαιοκαπήλων, ζητώντας την παρέμβαση και της Δικαιοσύνης. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου οφείλει να αντιληφθεί εγκαίρως τις επικίνδυνες ατραπούς στις οποίες έχει διολισθήσει η κατάσταση σχετικά με την ανασκαφή στην Αμφίπολη και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, προστατεύοντας, παράλληλα, και το κύρος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας».
Πηγή: www.lifo.gr
Δημοσίευση: 11/09/2014.
Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014
Συγκρίνουν την Αμφίπολη με τη Βεργίνα
Όσο προχωρούν οι ανασκαφές στον τύμβο της Αμφίπολης, τόσο οι αρχαιολόγοι μπορούν να εκτιμήσουν το μέγεθος και τη σημαντικότητα του αρχαίου μνημείου, το οποίο, σύμφωνα με αρκετούς, μπορεί να συγκριθεί με τις ανασκαφές στη Βεργίνα από την ομάδα του Μανόλη Ανδρόνικου.
Ο αρχιτέκτονας της γαλλικής αρχαιολογικής σχολής, Τόνι Κοζέλι παρουσιάστηκε αισιόδοξος ότι ο τάφος της Αμφίπολης κρύβει κάτι εντυπωσιακό αντίστοιχο με τα ευρήματα της Βεργίνας, όπως δήλωσε την Πέμπτη στην τηλεόραση του Alpha. "Χειρουργικά η ανασκαφή θα μας αποδείξει τι ακριβώς κρύβει", εκτίμησε.
Τα νέα ευρήματα τροφοδοτούν συνεχώς και νέα σενάρια...
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλά στοιχεία του τάφου δείχνουν ότι πρόκειται για πλούσιο τάφο για κάποιον με υψηλό αξίωμα. "Ό,τι και αν βρούμε εκεί μέσα θα αποτελεί θησαυρό για εμάς", επεσήμανε.
Οι δηλώσεις του Τόνι Κοζέλι ήρθαν ένα 24ωρο μετά από εκείνες του ιστορικού Σαράντου Καργάκου, ο οποίος πιθανολογεί ότι στην Αμφίπολη, κρύβεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Πάντως, υπάρχουν και οι αντίθετες απόψεις.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων εξέδωσε αυστηρή ανακοίνωση, στην οποία καταγγέλλει ότι "η κυβέρνηση έχει μετατρέψει τις ανασκαφές στην Αμφίπολη σε ριάλιτι" και και "ότι ο χώρος της ανασκαφής έχει μεταβληθεί σε κέντρο Τύπου".
Επιπλέον, ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί για την ανασκαφή "δεν επαρκούν ούτε για τους μισθούς επτά εργατών" και καταγγέλλει ότι ο τύμβος κινδυνεύει από "μια δεύτερη, σύγχρονη σύληση", αφού οι κυβερνώντες βλέπουν το εύρημα "πρωτίστως από την εμπορευματική του πλευρά, βασικά σαν μια υποσχόμενη νέα τουριστική ατραξιόν της γενικώς εκποιούμενης χώρας".
Πηγή: news.gr
Δημοσίευση: 5/9/2014
Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014
«Oι ανασκαφές στην Αμφίπολη έχουν καταντήσει ριάλιτι», λένε οι αρχαιολόγοι
Σκληρή ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά τις ανασκαφές στην Αμφίπολη, λέγοντας ότι «τις έχει μετατρέψει σε ριάλιτι», εξέδωσε ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων.
«Μετατρέπουν τον χώρο της ανασκαφής σε κέντρο Τύπου, και μια επιστημονική εργασία σε ριάλιτι» αναφέρουν οι έκτακτοι αρχαιολόγοι.
Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί για την ανασκαφή δεν επαρκούν ούτε για τους μισθούς επτά εργατών και καταγγέλλει ότι ο τύμβος κινδυνεύει από «μια δεύτερη, σύγχρονη σύληση», αφού οι κυβερνώντες βλέπουν το εύρημα «πρωτίστως από την εμπορευματική του πλευρά, βασικά σαν μια υποσχόμενη νέα τουριστική ατραξιόν της γενικώς εκποιούμενης χώρας».
Ολόκληρη η ανακοίνωση του Συλλόγου Εκτάκτων Αρχαιολόγων
«Από μια δεύτερη σύληση, σύγχρονη αυτή τη φορά, κινδυνεύει το εύρημα της Αμφίπολης. Θέλοντας να κλέψουν λίγη από την αίγλη του, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός επιχείρησαν -επιστρατεύοντας όλες τις διαθέσιμες κάμερες και τους τηλεοπτικούς φακούς- να συνδέσουν τα πρόσωπά τους με μία, επιτέλους, ευχάριστη είδηση για τον ελληνικό λαό: την αποκάλυψη ενός σημαντικού μνημείου, τουλάχιστον από ιστορική και αρχαιολογική άποψη.
Αυτό που ξέχασαν βέβαια να πουν οι Αντ. Σαμαράς (πρωθυπουργός και πρώην υπουργός Πολιτισμού), Κ. Τασούλας (νυν υπουργός Πολιτισμού), Λ. Μενδώνη (γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού) στα ΜΜΕ τα οποία οι ίδιοι προσκάλεσαν για να τους απαθανατίσουν στην είσοδο του μνημείου, είναι ότι βλέπουν το εύρημα πρωτίστως από την εμπορευματική του πλευρά, βασικά σαν μια υποσχόμενη νέα τουριστική ατραξιόν της γενικώς εκποιούμενης χώρας.
Αυτό που επίσης παρέλειψαν να θυμίσουν, είναι ότι επί των ημερών τους και ειδικά στα τελευταία μνημονιακά χρόνια, ο τομέας του Πολιτισμού έχει γονατίσει, ενώ τα αρχαία μνημεία και οι σύγχρονοι εργαζόμενοι (και) στον Πολιτισμό στη μεγάλη πλειονότητά τους υποφέρουν από τις κυβερνητικές, βαθιά αντι-κοινωνικές πολιτικές, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υπηρετούν τα ιδεώδη ή κάποια από τις γνωστές αρχές του Πολιτισμού.
Μολονότι διατελούν βασικά μεταφραστές εντολών από Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, κυβέρνηση και πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ τώρα επιχειρούν να δείξουν ότι ασκούν πολιτική στη χώρα τους, και λογοκοπούν με εκφράσεις εθνικής έπαρσης, την ώρα μάλιστα που ξεπουλούν τον τόπο και, μαζί, τα μνημεία του.
Εμφανίζονται τιμητές της αρχαιολογίας και δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν το ποσό των «100 χιλιάδες ευρώ» το οποίο χορηγήθηκε φέτος αφειδώς στην ανασκαφή του λόφου Καστά. Στην πραγματικότητα, οι 100 χιλιάδες ευρώ δεν επαρκούν ούτε για τους μισθούς επτά εργατών για το τρέχον έτος, και χωρίς να επιμένουμε στο γεγονός ότι αναφερόμαστε σε ένα εμβληματικής σημασίας μνημείο, με περίβολο περί τα 500 μέτρα, σχετικές διαστάσεις, και προφανείς ανάγκες σε ειδικευμένο προσωπικό.
Στην καλύτερη περίπτωση "ανεπαρκείς" στους αρχικούς πολιτικούς ρόλους τους, κυβέρνηση και ηγεσία του ΥΠΠΟΑ τώρα επιπλέον επιλέγουν να υποδυθούν τους αρχαιολόγους ή τους ιστορικούς, και να μιλήσουν στο όνομά τους.
Προφητεύουν ότι σε λίγες εβδομάδες θα έχουν αποκαλύψει το εσωτερικό του τάφου, πρόβλεψη επιστημονικά επισφαλής λόγω των πολλαπλών αγνώστων παραγόντων που συνοδεύουν κάθε ανασκαφική διαδικασία, πόσο μάλλον μια ανασκαφή τέτοιου μεγέθους.
Αν και στέκονται μπροστά σε μνημείο εμφανώς συλημένο, επιλέγουν να καλλιεργούν προσδοκίες οι οποίες θα κρατούν, όσο αυτό είναι δυνατό, αμείωτο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.
Μετατρέπουν τον χώρο της ανασκαφής σε κέντρο Τύπου, και μια επιστημονική εργασία σε ριάλιτι? δυστυχώς, με την πληροφόρηση που χορηγούν, δεν επιθυμούν να ενημερώσουν για τα αρχαία, αλλά να αποπροσανατολίσουν από τα νέα.
Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων αποδοκιμάζει τις απόπειρες πολιτικής εκμετάλλευσης του ασφαλώς σημαντικού όσο και μοναδικού ευρήματος της Αμφίπολης, οι οποίες στρώνουν το δρόμο για μια δεύτερη σύληση του μνημείου».
Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
Δημοσίευση: 03/09/2014.
«Παραβιάζεται κάθε επιστημονική δεοντολογία στην Αμφίπολη»
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) τονίζει πως η ανασκαφή στην Αμφίπολη πραγματοποιείται σε «συνθήκες τηλεπαραθύρου», τη στιγμή που σε βάρος της επιστημονικής έρευνας πολιτικοί και ΜΜΕ τοποθετούνται με περισσή σπουδή για τον τάφο.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) και ο επιστημονικός κόσμος παρακολουθούν με αμείωτο ενδιαφέρον την πορεία των ανασκαφικών ερευνών στον λόφο Καστά της Αμφίπολης, όπως επίσης και τα προκαταρκτικά συμπεράσματά τους, όπως ανακοινώνονται στα σχετικά επιστημονικά συμπόσια των τελευταίων χρόνων.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΣΕΑ, το ταφικό μνημείο που αποκαλύπτεται από τις συνεχιζόμενες από το 2012 ανασκαφές της ΚΗ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, με επικεφαλής την αρχαιολόγο Αικατερίνη Περιστέρη, επιβεβαιώνει περίτρανα την επιχειρηματολογία ότι το Υπουργείο Πολιτισμού πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παραγωγικό υπουργείο και όχι ως επιτελική – διαχειριστική δομή, όπως υποστηρίζει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι «η σημασία του ευρήματος είναι αδιαμφισβήτητη και θα αποτιμηθεί ουσιαστικά μόνο μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφής και της μελέτης των ευρημάτων: από επιστημονικής λοιπόν πλευράς, ξενίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι πολιτικοί και ΜΜΕ τοποθετούνται με περισσή σπουδή για τον τάφο, το περιεχόμενό του, το αν είναι συλημένος ή όχι, ενώ σπεύδουν να ταυτίσουν το μνημείο με θρυλικά ιστορικά πρόσωπα. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται κάθε επιστημονική δεοντολογία που υπαγορεύει, αν μη τι άλλο, τη συναγωγή συμπερασμάτων μετά το πέρας της ανασκαφής. Είναι σαφές ότι ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων δεν μπορεί παρά να κρατά αποστάσεις από κάθε απόπειρα κατασκευής νέων εφήμερων μύθων ή ενός ακόμη δομικού στοιχείου της εθνικής ταυτότητας μέσα από την πρόωρη ταύτιση του ανασκαπτόμενου ακόμα ταφικού τύμβου με συγκεκριμένα ιστορικά πρόσωπα».
Ανασκαφή σε συνθήκες τηλεπαραθύρου
Οι Αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι η πρώτη φορά που μια ανασκαφή διεξάγεται με όρους -και χρόνους- τηλεοπτικούς και «δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την αγωνία μας για την τυχόν πίεση που υφίστανται οι συνάδελφοι, προσπαθώντας να διεξαγάγουν μια επιστημονικά ορθή και απολύτως τεκμηριωμένη ανασκαφή σε συνθήκες τηλεπαραθύρου. Ο πρωτόγνωρος δε επικοινωνιακός χειρισμός του ευρήματος, με έναυσμα την επίσκεψη του ίδιου του πρωθυπουργού στην ανασκαφή, που την ακολούθησαν και άλλες επισκέψεις, πρέπει να συνδεθεί μάλλον με σχεδιασμούς που δεν έχουν να κάνουν με το ουσιαστικό ενδιαφέρον για την πολιτιστική κληρονομιά».
Οι Αρχαιολόγοι υπενθυμίζουν:
- τα σοβαρά ζητήματα της ακραίας υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης που ταλανίζουν τις Εφορείες Αρχαιοτήτων, πλήττοντας κατά κύριο λόγο τα μνημεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία που δεν έχουν την τύχη να συνδέονται με λαμπρές ιστορικές προσωπικότητες ή περιόδους αλλά που εξακολουθούν να χρειάζονται συντήρηση, αναστήλωση, προστασία, φύλαξη και ανάδειξη,
- τον νέο Οργανισμό του υπουργείου Πολιτισμού που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ, με τον οποίο, αντί να διατυπώνονται σύγχρονες αρμοδιότητες, συρρικνώνεται η υπηρεσιακή δομή και καταργούνται μονάδες, χωρίς καν να υπάρχει κάποιο δημοσιονομικό όφελος, προετοιμάζοντας την εκχώρηση της προβολής και της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς εκτός Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, ενώ παράλληλα υποβαθμίζεται ο επιστημονικός χαρακτήρας της Υπηρεσίας. Την ίδια στιγμή είναι βέβαιο ότι θα προκληθεί τεράστια αναστάτωση στα εκατοντάδες έργα ΕΣΠΑ που εκτελεί ή στα οποία εμπλέκεται το Υπουργείο αυτή την περίοδο,
- το πλήγμα που επέφεραν οι εφεδρείες και οι διαθεσιμότητες, εξαιτίας των οποίων στερηθήκαμε εκατοντάδες συναδέλφους αρχαιολόγους, μηχανικούς, σχεδιαστές και εργάτες κ.α., καθώς και το φάσμα της απόλυσης που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες ακόμα συνάδελφοι με την επιχειρούμενο επανακαθορισμό των κριτηρίων της μετατροπής των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου,
- την εκποίηση της ακίνητης υπηρεσίας του Υπουργείου, αρχής γενομένης με την πώληση και επανενοικίαση του κτιρίου της Κεντρικής Υπηρεσίας και τη μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ των ακινήτων της Πλάκας.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων καλεί όλους, πολιτικούς όλου του φάσματος και δημοσιογράφους, να αφήσουν την αρχαιολογική έρευνα να διεξαχθεί σύμφωνα με την επιστημονική δεοντολογία, και στη συνέχεια το σημαντικό αυτό μνημείο να συντηρηθεί και να αναδειχθεί, αξιοποιώντας την πολύτιμη εμπειρία και τεχνογνωσία των Υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ. Καλεί επίσης την πολιτική ηγεσία να αυξήσει άμεσα τον προϋπολογισμό του υπουργείου και να προβεί στις αναγκαίες προσλήψεις προσωπικού, προκειμένου να απολαύσουν τα μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι σε ολόκληρη την Επικράτεια την αντιμετώπιση που -σωστά- έχει το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης.
Πηγή: efsyn.gr
Δημοσίευση: 03/09/2014
Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014
«Ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης»
Η Αναστασία Λαζαρίδου, κόρη του αρχαιολόγου Δ.Λαζαρίδη γράφει για το έργο του πατέρα της - Οι υπαινιγμοί για την Κατερίνα Περιστέρη, επικεφαλής της σημερινής ανασκαφής «μια από τις πολλές βοηθούς» του πατέρα της - Γιατί λέει ότι ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε στην Αμφίπολη σαν «Ιντιάνα Τζόουνς» - Ζητά να μην επιβλέπουν την ανασκαφή «άσχετοι»
Η μεγάλη αγάπη του διάσημου αρχαιολόγου Δημήτρη Λαζαρίδη ήταν η Αμφίπολη.
Η κόρη του αείμνηστου Δημ. Λαζαρίδη, ενός άντρα που αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης και έκανε το 1964 την πρώτη τομή στον τύμβο Καστά αποκαλύπτοντας 41 μέτρα της ταφικής περιβόλου, γράφει ένα άρθρο στην έντυπη έκδοση της «Εφημερίδας των Συντακτών», ενοχλημένη, όπως ισχυρίζεται, από την εθνικιστική παράκρουση, τον όψιμο ζήλο και την αμετροέπεια της ηγεσίας του ΥΠΠΟ, που θα ’πρεπε να είναι πιο συγκρατημένη. Ωστόσο, εύχεται ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι σημαντικό για την αρχαιολογική έρευνα.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Κανείς δεν γνώριζε την Αμφίπολη, μέχρι, μεσούντος του Αυγούστου, ο πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς. Πρόκειται για ένα χωριό, το οποίο δύσκολα βρίσκεις, καθώς η ταμπέλα στην Εγνατία γράφει προς Πρώτη Σερρών, πατρίδα του εθνάρχη, άρα σημαντικότερη.
Ο πατέρας μου Δημήτρης Λαζαρίδης, κλασικός αρχαιολόγος, εγκαταστάθηκε, μετά τον πόλεμο και τις σπουδές του στη Σαλονίκη, στην Καβάλα. Το πεδίο έρευνάς του ήταν εξαιρετικά ευρύ και περιελάμβανε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Σαν παιδί τον ακολουθούσα στις ανασκαφές της Θάσου και της Σαμοθράκης, κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια στη θάλασσα, τα πρώτα χρόνια με γρι-γρι.
Εστησε το νέο Μουσείο Καβάλας, Θάσου, Αμφίπολης. Εκανε ανασκαφές στα Αβδηρα και τη Μαρώνεια, όπου στο μουσείο υπάρχει αίθουσα «Δημήτρη Λαζαρίδη». Αναστήλωσε τα αρχαία Θέατρα Θάσου και Φιλίππων κ.λπ.
Η χούντα τον απομάκρυνε για 7 χρόνια. Οταν επέστρεψε αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης, σημαντικής αποικίας των Αθηναίων, λόγω του χρυσοφόρου Παγγαίου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στις ανασκαφές του χρησιμοποιούσε σαν πολύτιμο οδηγό τον ιστορικό Θουκυδίδη, εξόριστο τότε στη σκαπτή ύλη Παγγαίου.
Το ενδιαφέρον του για την Αμφίπολη είχε αρχίσει απ’ το 50. Εσκαψε τούμπες με μακεδονικούς τάφους και σημαντικά ευρήματα. Οι πολιτικοί τότε δεν ενδιαφέρονταν για τις ανασκαφές. Με μία εξαίρεση. Το ’54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το ’θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα.
Ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής απ’ το ’70-’75, τον βοήθησα με αποτυπώσεις στο τείχος της πόλης, μήκους 7 χλμ., της αρχαίας πασσαλόπηχτης γέφυρας στον Στρυμώνα, απ’ όπου και το όνομα Αμφι-πολη, ελληνιστικά σπίτια, τον κατασκευασμένο τύμβο Καστά, όπου η πρώτη του ανασκαφική τομή ήταν πάνω στον εν λόγω τάφο, αλλά δεν είχε λεφτά να συνεχίσει. Βρήκε ωστόσο ένα νεκροταφείο της γεωμετρικής εποχής.
Ανάμεσα στις πολλές βοηθούς του που πέρασαν, ήταν και η μαθήτριά του Καίτη Περιστέρη. Ο πατέρας μου ήταν γενναιόδωρος άνθρωπος και γενικά μοίραζε τομείς στις βοηθούς του, υπό την αδιάκοπη γκρίνια της μάνας μου, στην οποία απαντούσε στερεότυπα ότι δεν του φτάνουν 10 ζωές για να δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ισως διαισθανόταν πως θα πεθάνει νέος. Ισως, εκ των υστέρων η μάνα μου να ’χε δίκιο.
Φέτος το καλοκαίρι, εκτός των άλλων, ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης. Με φρίκη έβλεπα τον πρωθυπουργό, τους κ.κ. Τασούλα και Μενδώνη και τα ΜΜΕ να επιβλέπουν την ανασκαφή. Γιατί τόσος όψιμος ζήλος; Κι από πού κι ώς πού, κι αυτό αποτελεί ύβριν, της οποίας επέρχεται τιμωρία, το επιστημονικό έργο συντελείται σε καθεστώς άγρυπνης παρακολούθησης από άσχετους προς το επάγγελμα; Ο καταβασανισμένος λαός μας χρειάζεται μια μεγαλειώδη αφήγηση, μιας μεγαλειώδους ιστορίας, που εξικνείται ώς τον Σαγγάριο, όπου πνίγηκε μεθυσμένος ο Μεγαλέξανδρος, την Αίγυπτο, τη Σαμαρκάνδη, τη Βακτριανή κ.λπ.;
Εύχομαι ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι στην αρχαιολογική έρευνα. Εδώ θέλω να θυμίσω έναν άλλο μεγάλο αρχαιολόγο, τον Γιώργο Χουρμουζιάδη, προϊστορικό αρχαιολόγο, ο οποίος δημιούργησε μια σχολή αρχαιολόγων για τους οποίους ένα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό από αρχαιολογική σκοπιά μ’ ένα χρυσό στεφάνι.
Οι λόγοι που με τσίγκλισαν να γράψω τα παραπάνω είναι:
• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα μου.
• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να ‘ναι πιο συγκρατημένοι.
• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.
*Αναστασία Λαζαρίδου - Αρχιτέκτων
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Λαζαρίδης
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1917.
Μετά το τέλος των εγκυκλίων σπουδών του, στην Καβάλα στα 1934, μεσολάβησαν δύο χρόνια βιοπάλης, ώσπου να πάρει μέρος στις εξετάσεις και να εγγραφεί στην Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε στα 1941.
Στα 1945 τοποθετήθηκε στην Καβάλα ως έφορος αρχαιοτήτων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης., όπου παρέμεινε ως τα 1965.
Στο διάστημα 1950-1952 παρέμεινε στο Παρίσι, ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο της Sorbonne.
Στα 20 αυτά χρόνια, εργάστηκε ακαταπόνητα με ελάχιστα μέσα και με ακόμη πιο ελάχιστα χρήματα, διενεργώντας ανασκαφές σε σημαντικές αρχαίες πόλεις της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Άβδηρα (1956-1977), την Αμφίπολη (1956-1984), τους Φιλίππους (1959-1964), την αρχαία Νεάπολη ( σημερινή Καβάλα), (1960-1963), την Θάσο ( 1961).
Οργάνωσε νέα μουσεία, στην Καβάλα, την Θάσο, τους Φιλίππους, την Αμφίπολη και την Σκύρο. Πραγματοποίησε έργα αναστήλωσης και ανάδειξης μνημείων στους αρχαιολογικούς χώρους των Φιλίππων και της Θάσου.
Παράλληλα τα χρόνια αυτά ως πρόεδρος του συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών έδωσε πνοή στην πολιτιστική κίνηση της Καβάλας και πρωτοστάτησε με τον γαμπρό του φιλόλογο καθηγητή Χαράλαμπο Λαλένη και τον Σωκράτη Καραντινό στην καθιέρωση του φεστιβάλ αρχαίου δράματος Φιλίππων - Θάσου.
Στα 1965 μετατέθηκε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διεύθυνση πρώτα της Α΄ εφορίας Αρχαιοτήτων Αθηνών και αργότερα της Β΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων Αττικής.
Πέρα από την δραστηριότητά του για την προστασία των αρχαιολογικών μνημείων και την οργάνωση των μουσείων της Εφορείας του αναδείχθηκε και πρόεδρος των Ελλήνων Αρχαιολόγων (1967).
Πηγή: protothema.gr
Δημοσίευση: 27/08/2014
Η μεγάλη αγάπη του διάσημου αρχαιολόγου Δημήτρη Λαζαρίδη ήταν η Αμφίπολη.
Η κόρη του αείμνηστου Δημ. Λαζαρίδη, ενός άντρα που αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης και έκανε το 1964 την πρώτη τομή στον τύμβο Καστά αποκαλύπτοντας 41 μέτρα της ταφικής περιβόλου, γράφει ένα άρθρο στην έντυπη έκδοση της «Εφημερίδας των Συντακτών», ενοχλημένη, όπως ισχυρίζεται, από την εθνικιστική παράκρουση, τον όψιμο ζήλο και την αμετροέπεια της ηγεσίας του ΥΠΠΟ, που θα ’πρεπε να είναι πιο συγκρατημένη. Ωστόσο, εύχεται ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι σημαντικό για την αρχαιολογική έρευνα.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Κανείς δεν γνώριζε την Αμφίπολη, μέχρι, μεσούντος του Αυγούστου, ο πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς. Πρόκειται για ένα χωριό, το οποίο δύσκολα βρίσκεις, καθώς η ταμπέλα στην Εγνατία γράφει προς Πρώτη Σερρών, πατρίδα του εθνάρχη, άρα σημαντικότερη.
Ο πατέρας μου Δημήτρης Λαζαρίδης, κλασικός αρχαιολόγος, εγκαταστάθηκε, μετά τον πόλεμο και τις σπουδές του στη Σαλονίκη, στην Καβάλα. Το πεδίο έρευνάς του ήταν εξαιρετικά ευρύ και περιελάμβανε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Σαν παιδί τον ακολουθούσα στις ανασκαφές της Θάσου και της Σαμοθράκης, κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια στη θάλασσα, τα πρώτα χρόνια με γρι-γρι.
Εστησε το νέο Μουσείο Καβάλας, Θάσου, Αμφίπολης. Εκανε ανασκαφές στα Αβδηρα και τη Μαρώνεια, όπου στο μουσείο υπάρχει αίθουσα «Δημήτρη Λαζαρίδη». Αναστήλωσε τα αρχαία Θέατρα Θάσου και Φιλίππων κ.λπ.
Η χούντα τον απομάκρυνε για 7 χρόνια. Οταν επέστρεψε αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης, σημαντικής αποικίας των Αθηναίων, λόγω του χρυσοφόρου Παγγαίου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στις ανασκαφές του χρησιμοποιούσε σαν πολύτιμο οδηγό τον ιστορικό Θουκυδίδη, εξόριστο τότε στη σκαπτή ύλη Παγγαίου.
Το ενδιαφέρον του για την Αμφίπολη είχε αρχίσει απ’ το 50. Εσκαψε τούμπες με μακεδονικούς τάφους και σημαντικά ευρήματα. Οι πολιτικοί τότε δεν ενδιαφέρονταν για τις ανασκαφές. Με μία εξαίρεση. Το ’54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το ’θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα.
Ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής απ’ το ’70-’75, τον βοήθησα με αποτυπώσεις στο τείχος της πόλης, μήκους 7 χλμ., της αρχαίας πασσαλόπηχτης γέφυρας στον Στρυμώνα, απ’ όπου και το όνομα Αμφι-πολη, ελληνιστικά σπίτια, τον κατασκευασμένο τύμβο Καστά, όπου η πρώτη του ανασκαφική τομή ήταν πάνω στον εν λόγω τάφο, αλλά δεν είχε λεφτά να συνεχίσει. Βρήκε ωστόσο ένα νεκροταφείο της γεωμετρικής εποχής.
Ανάμεσα στις πολλές βοηθούς του που πέρασαν, ήταν και η μαθήτριά του Καίτη Περιστέρη. Ο πατέρας μου ήταν γενναιόδωρος άνθρωπος και γενικά μοίραζε τομείς στις βοηθούς του, υπό την αδιάκοπη γκρίνια της μάνας μου, στην οποία απαντούσε στερεότυπα ότι δεν του φτάνουν 10 ζωές για να δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ισως διαισθανόταν πως θα πεθάνει νέος. Ισως, εκ των υστέρων η μάνα μου να ’χε δίκιο.
Φέτος το καλοκαίρι, εκτός των άλλων, ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης. Με φρίκη έβλεπα τον πρωθυπουργό, τους κ.κ. Τασούλα και Μενδώνη και τα ΜΜΕ να επιβλέπουν την ανασκαφή. Γιατί τόσος όψιμος ζήλος; Κι από πού κι ώς πού, κι αυτό αποτελεί ύβριν, της οποίας επέρχεται τιμωρία, το επιστημονικό έργο συντελείται σε καθεστώς άγρυπνης παρακολούθησης από άσχετους προς το επάγγελμα; Ο καταβασανισμένος λαός μας χρειάζεται μια μεγαλειώδη αφήγηση, μιας μεγαλειώδους ιστορίας, που εξικνείται ώς τον Σαγγάριο, όπου πνίγηκε μεθυσμένος ο Μεγαλέξανδρος, την Αίγυπτο, τη Σαμαρκάνδη, τη Βακτριανή κ.λπ.;
Εύχομαι ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι στην αρχαιολογική έρευνα. Εδώ θέλω να θυμίσω έναν άλλο μεγάλο αρχαιολόγο, τον Γιώργο Χουρμουζιάδη, προϊστορικό αρχαιολόγο, ο οποίος δημιούργησε μια σχολή αρχαιολόγων για τους οποίους ένα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό από αρχαιολογική σκοπιά μ’ ένα χρυσό στεφάνι.
Οι λόγοι που με τσίγκλισαν να γράψω τα παραπάνω είναι:
• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα μου.
• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να ‘ναι πιο συγκρατημένοι.
• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.
*Αναστασία Λαζαρίδου - Αρχιτέκτων
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Λαζαρίδης
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1917.
Μετά το τέλος των εγκυκλίων σπουδών του, στην Καβάλα στα 1934, μεσολάβησαν δύο χρόνια βιοπάλης, ώσπου να πάρει μέρος στις εξετάσεις και να εγγραφεί στην Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε στα 1941.
Στα 1945 τοποθετήθηκε στην Καβάλα ως έφορος αρχαιοτήτων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης., όπου παρέμεινε ως τα 1965.
Στο διάστημα 1950-1952 παρέμεινε στο Παρίσι, ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο της Sorbonne.
Στα 20 αυτά χρόνια, εργάστηκε ακαταπόνητα με ελάχιστα μέσα και με ακόμη πιο ελάχιστα χρήματα, διενεργώντας ανασκαφές σε σημαντικές αρχαίες πόλεις της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Άβδηρα (1956-1977), την Αμφίπολη (1956-1984), τους Φιλίππους (1959-1964), την αρχαία Νεάπολη ( σημερινή Καβάλα), (1960-1963), την Θάσο ( 1961).
Οργάνωσε νέα μουσεία, στην Καβάλα, την Θάσο, τους Φιλίππους, την Αμφίπολη και την Σκύρο. Πραγματοποίησε έργα αναστήλωσης και ανάδειξης μνημείων στους αρχαιολογικούς χώρους των Φιλίππων και της Θάσου.
Παράλληλα τα χρόνια αυτά ως πρόεδρος του συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών έδωσε πνοή στην πολιτιστική κίνηση της Καβάλας και πρωτοστάτησε με τον γαμπρό του φιλόλογο καθηγητή Χαράλαμπο Λαλένη και τον Σωκράτη Καραντινό στην καθιέρωση του φεστιβάλ αρχαίου δράματος Φιλίππων - Θάσου.
Στα 1965 μετατέθηκε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διεύθυνση πρώτα της Α΄ εφορίας Αρχαιοτήτων Αθηνών και αργότερα της Β΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων Αττικής.
Πέρα από την δραστηριότητά του για την προστασία των αρχαιολογικών μνημείων και την οργάνωση των μουσείων της Εφορείας του αναδείχθηκε και πρόεδρος των Ελλήνων Αρχαιολόγων (1967).
Πηγή: protothema.gr
Δημοσίευση: 27/08/2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





